chapter 27
Pagkatapos ng libing ay hindi ko na iniwan si Zaire. Hindi na siya umiiyak ngunit hindi rin naman umiimik. Hindi ako sanay sa kaniya na ganito. Nasa bahay sila ni mommy ay ako naman ay nasa kusina ng bahay ni Zaire. Siya naman ay nasa kwarto niya simula ng nakauwi kami ay hindi nasiya bumaba. Dinalhan ko siya kanina ng pagkain ngunit ngayun ay nandito ako at nag liligpit ng mga pagkaing hindi niya ginalaw. Tumingala ako ay tinignan ang parti kong saan ang kwarto ni Zaire. As if i saw him behind these walls. I text my mom na mamaya na ako uuwi alas singko palang ng hapon at ayokong iwan si Zaire. Tinapos ko ang ginagawa at nilagyan ko ulit ng mga panibagong pagkain ang tray na dadalhin ko sa taas. Sliced fruits, kanin, chicken joy, gatas at tubig ang bit bit ko. Nag lakad ako at umakya
- Writer
