Chapter 17
1314 Words
ISANG napakalaking pagkakamali ang nangyari sa amin. Iyan ang nakatatak ngayon sa aking isipan habang nakatitig ngayon sa galit na galit na mukha ni Sebastian.
My heart beats so fast in pace na para bang gusto na nitong lumabas sa ribcage ko dahil sa sobrang bigat ng tensyon sa pagitan naming dalawa.
I know, I am the one to blame here since it was my plan to set him up and blackmail him. Pero hindi ko akalain na matatakot ako ng ganito kalala nang makita ko kung paano siya manggalaiti sa sobrang galit, na sa ilang taon naming pagkakaibigan ay ngayon ko lang nakita.
He was as if wanted to kill me right here right now.
Pero, dapat ba akong matakot? Kung kagustuhan ko naman talaga ang nangyari sa aming dalawa? I just drugged him last night. Pero sobrang layo ng plano ko sa nangyari. My plans gone wrong.
Ang plano ko lang naman talaga sana ay patulugin siya at dahil sa hotel, huhubaran and I will take some photos of both of us naked while laying in one bed. Iyong para bang may nangyari sa amin, pero wala naman talaga. Just to blackmail him.
Ang kaso ay may nasali yatang gamot para pang-arousal kaya naman, imbes na pagpapanggap lang na may nangyari sa amin, eh, nagkatotoo nga.
And now, after what happened, here I am. Facing his death glares and madness.
"Ganiyan ka na ba talaga kadesperada? Pati sarili mo ay binababa mo para lang makuha ako?!" sigaw niya sa akin na halos lumuwa na ang ugat sa kaniyang leeg dahil sa sobrang galit. "I never thought you would be like this, Amethyst! I trusted you! Ang akala ko ay okay na tayo, but the f**k?! You drugged me just to have s*x with me? Ganiyan ka ba kababang babae?"
"Nagawa ko lang iyon dahil sa pagmamahal ko para sa'yo!" I reasoned out. Which is the whole truth. "Sobrang mahal kita na kahit anuman ay kaya kong gawin para lang mapansin mo ako, para lang mapasakin ka! Kung pagpapakababa man ang tingin mo sa ginawa ko ay wala na akong pakialam. I love you, and I am willing to sell my whole life in hell just to be with you."
"You're crazy!" he trailed off which I gladly nod as a response.
"Yes I am! Baliw na ako sa pagmamahal ko sa 'yo!" sagot ko na siyang ikinailing niya habang hindi makapaniwala sa mga naririnig niya mula sa akin. "Sa ayaw at sa gusto mo, magiging akin ka!"
"Hinding-hindi ako magiging iyo, Amethyst!" he snapped out in gritted teeth. "I am already married for f*****g sake! Why can't you just find someone else? Bakit ako pa? Can't you see? Whatever you do, hindi kita minahal at hinding-hindi kita mamahalin tulad ng pagmamahal na ibinibigay mo sa akin. I love your cousin! Mahirap bang intindihin ‘yon!?" he added like a very sharp dagger that pierced my heart into tiny pieces.
Hilam sa luha akong umiling habang yakap-yakap pa rin ang puting kumot na bumabalot sa aking kahubdan.
"I'm sorry, Seb. But whatever you say towards me, even if it's piercing my whole being into tiny pieces — hinding-hindi na ako aatras pa," pagmamatigas ko pa rin. I wiped away my tears before staring at his piercing eyes na mas lalong nagpadagdag sa sakit. "Matapos ng nangyari sa atin kagabi ay akin ka na. At wala ka nang magagawa pa roon. If you don't want Pietho to know about what happened between us, then do what I want you to do. I want to be your mistress, and you can't say no to that." I said with full of determination.
Hibang na kung hibang, wala na akong pakialam. Siguro nga, baliw na ako sa lagay kong ito.
"You're not in love with me, Amethyst. You're already obsessed and crazy!"
"I don't care anymore—"
"Snap out of it, Amethyst!" putol niya sa dapat ko pa sanang sasabihin at agad akong hinawakan sa magkabila kong braso ng mahigpit habang matiim na nakatitig sa akin. "Hindi ka naman ganito dati, ano ba ang nangyayari sa 'yo?! Really? Binababa mo ang sarili mo para lang sa akin? May asawa na ako, Amethyst, alam mo iyan at pinsan mo pa! Do you really want to ruin us just for the sake of your obsession towards me?!"
"I don't have a choice but to continue what I already started. At saka, hindi na naman kayo magkakaanak! She can't bear a child, Seb! She can't!"
"And you can?"
"Of course! I am not like her—"
"Mahal ko siya, and that's enough with me. I don't care if she can't give me a child—"
"Shut up! Akin ka na, at wala ka nang magagawa roon!" I cut him off as I removed his hands on my arms. "Whatever you say, you still can't change my mind."
"If that so, then so be it. Pero ito lang ang masasabi ko, Amethyst. Makukuha mo ang katawan ko, pero hinding-hindi ang puso ko," he said before getting all his things and just leave me here dumbfounded as my tears swiftly fall from my eyes.
Ginusto mo ito, Amethyst, kaya panindigan mo.
"SINABIHAN na kita, pero hindi ka nakinig. Ayaw ko lang na magaya ka sa akin, Amethyst. Pero ano ito? Ano ba ang pinaggagagawa mo sa sarili mo?" sambit ni Athena na siyang ikinabuntong hininga ko.
Hindi na ako nagulat sa sinabi niyang iyon. I was actually expecting it. Kahit nga ako ay hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko. Noong nalaman ko ang tungkol kay Pietho tungkol sa hirap niya sa pagdadalang-tao ay parang. . . parang nabuhayan ako ng dugo.
"Hindi ko na rin alam, Athena," sagot ko. "Kahit ako ay hindi ko na kilala ang sarili ko. My love with Sebastian Almonte makes me like this. It makes me someone I never thought I would be." I added as I gaze at her.
She rolled her eyes in the air. "Doon ka nagkakamali, Amethyst." Athena shook her head as she sat beside me. "You let your heart fooled and blinded you by the things you thought it's possible."
Napatitig naman ako sa kaniya na nagtataka ang mga mata.
"What do you mean?" I asked afterwards.
"Tuso ang puso, Amethyst. Kaya tayo nagkakaroon ng mga maling akala dahil na rin sa dala ng bugso ng damdamin," humugot muna siya ng malalim na buntonghininga bago nagpatuloy. "Kaya nga tayo may utak para isipin muna ang mga bagay-bagay, eh. Para hindi tayo malihis ng landas, but in your case. You let your heart manipulate your thoughts and actions."
"Athena—"
"I've been there, Amethyst. Kaya huwag mong sasabihin sa akin na nagmahal ka lang," hindi agad ako nakapagsalita. "Yes, I know that fact, ang kaso lang. Nilamon ka ng pagmamahal na iyan kaya mas pinili mong sumira ng isang pamilya kaysa ang magmove on at maging masaya para sa kanila. Which I did before, that I regret now," she added na siyang sapul na sapul sa akin.
Alam ko naman iyon. Alam ko.
Pero, ewan ko ba. May nag-uudyok pa rin sa akin na ipagpatuloy ang nasimulan na. Kahit ang kapalit niyon ay ang pagsira sa pamilyang binubuo pa lang nina Pietho at Seb.
"Amethyst, makinig ka sa akin. Itigil mo na ito—"
"Gusto ko lang namang sumaya, Athena." I reasoned out, that cut her off from her supposed to be sentence. "Gusto ko lang maranasan ang mahalin ng isang Sebastian Almonte." I added, which made her laugh nonchalantly.
"And the question is. . . Sumaya ka ba? Minahal ka ba niya tulad ng pagmamahal mo sa kaniya? Tell me. Tell it to my face. Do you found happiness by blackmailing him?" Agad kong natutop ang aking bibig dahil sa hindi ko inaasahang tanong niyang 'yon.
Am I happy?
Masaya ba ako sa ginawa ko?
- Writer
