Chapter 39: Laban!
Luna POV
"Bukas na ang iyong kaarawan anak." sabi sa akin ni Ama na siyang ikinangiti ko ng mapait.
Kung ganun bukas din ang araw ng kamatayan ni Ina.
"Tatanda nanaman po ako," biro ko kay Ama at tinawanan niya lang ako.
"Parang kailan lang ay karga kita," nakangiti nitong sabi sa akin habang ginugulo niya ang aking buhok. Pero maya maya naging seryoso ang kanyang mukha.
"Pero tutol pa rin ako sa plano mo paano na lang ako? Si Leo? Si Axter? Mga kaibigan mo?---."
"Ama wala na pong makakapigil sa akin," mas lalo akong nalungkot nang makita ko ang pag daloy ng luha ni Ama sa kanyang mata.
Masakit para sa akin na nakikita siyang umiiyak.
"Hindi pa ako nakakabawi sayo," sabi niya at niyakap ako.
"Kung gusto niyo po talaga na makabawi sa akin ay manatili po kayong b
