CHAPTER UPDATE: AGAIN, WHO IS ONIX?
APRICOT’S POINT OF VIEW
Minulat ko ang mga mata ko at natagpuan ang sarili na pinanonood ang mga paa na nilalakad ang buhanginan. Kunot noong nilibot ko ang paningin sa paligid.
Tatanungin ko sana ang sarili ko kung nasaan ako ngayon pero mukhang alam ko na.
“Ava!” Sigaw ng kung sino man.
Nilingon ko ang likurang direksyon at natagpuan si Prince. May hawak itong kung ano, at nang mapansin na nakatingin ako roon ay agad niyang tinago sa kanyang likuran ang mga kamay niya.
Teka. Ang wirdo ko.
Natulala ako sa kawalan bigla para isipin mabuti kung bakit ang linaw linaw ng mga scenario na ‘to ngayon pero halos wala na akong mabaon na information na malinaw kapag nagigising na ako.
And now... I even know the name of this man, parang normal sa ‘kin na k
