I blink my eyes for feels like a million times now. Malabo ang aking paningin at walang kahit na sino mang tao ang narito. Kanina pa ako tulala at naiinis na sa tunog ng machine na nasa aking tabi.
I'm staring at the white ceiling. Actually, lahat ng nasa aking paligid ay puro puti. I just don't understand where the hell I am. Though, I have a feeling of what this place like because of the awful smell I inhaled that's so familiar with me but still, I need to make sure if I'm right.
Gusto ko sanang kusutin ang aking mata para luminaw ang aking paningin ngunit para bang naging bakal ang aking braso at hindi ko magawang buhatin ito kaya naghintay na lamang ako ng kung sino man ang makikita kong tao sa paligid at para matanong ko kung nasaan ako.
Goddamn! This machine needs to stop beeping.
