"Bukas ay makakalabas ka na raw," sabi ni kuya sa akin. "Dumaan ako kanina sa opisina ng doktor mo."
"Hay! Buti naman," hindi mapigilan kong anas.
Si Kairo ay pumuntang banyo. Nakayuko siyang tumungo roon kanina. Namumula ang kaniyang tainga at mukha.
If I were him I would also do that. Iniiwasan ko paring mapatingin sa mga mata ni Kuya. Nakakahiya kasing nahuli niya kaming ganoon ang ginagawa. At isa pa hindi niya dapat nakita yun.
Kasalan ko rin, nagpadala ako sa halik ni Kairo. I didn't mind what if someone will enter my room. Doctor man yan o nurses, nakakahiya parin.
When I looked at Kuya's face, he's wearing this obnoxious smirk.
"What?" naiirita kong tanong pero namamayani parin ang hiya sa loob ko ngunit hindi ko iyon pinahalata.
"Nothing," he said makes me even more annoyed
