Chapter 35

2575 Words

This is life… I heaved one deep satisfied smile as I focused my sight on the clear blue ocean of twinkling stars. One thing I noticed in Ilocos, the stars seemed to love getting out at night. Parang walang gabi na hindi ganito karami ang lumalabas na mga bituin sa kalangitan. Daig pa nila ang ‘di mabilang na buhangin sa sobrang dami. After Alas cracked the bomb to his brothers earlier, we weren’t able to get back to playing Jenga. They kept on teasing and asking endless questions. Buti na lang at nagawa kong tumakas sa kanila dahil biglang may tumawag kay Vince mula sa headquarters nila sa Maynila. Si Pancho naman inutusan ni Alas na mag-order ng pagkain dahil napagkasunduan naming mag take-out na lang instead na magluto pa ako. Kaya heto ako ngayon, mag-isang nakatayo sa veranda sa lil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD