chapter 6
1046 Words
AVIANNA POV
Buong araw lang akong nasa palayan hinatidan lang ako ni ate tin ng maka-kain ko.
Ayoko pang makita ang pagmumukha ng mga pabida sa bahay.
“sige kuya patrick salamat bukas ulit” masayang paalam ko sakanya‚tapos na rin kasi ang gawain namin at hapon na.
“sige Miss ricca salamat din” naka ngiting sagot nito.
Tuluyan na akong umalis at nauna na sakanya‚ masaya akong kumakanta kanta habang tinatahak ang daan papunta sa bahay.
“Akala ko pa naman umalis na” bungad na sambit ni martha ng maka pasok ako sa kusina para uminom ng tubig‚ I just rolled my eyes on her at nag salin ng tubig sa baso. Buti wala dito ang isa niyang alipores.
“hindi parin talaga nadadala sinigawan na nga‚ kung ako yun lalayas na ako dito” sambit parin nito. Nang matapos akong uminom ay nilapag ko ang baso sa stole ng kitchen.
Malamig ko itong tinignan at sabay na nag smirk.
“edi lumayas ka wala namang pumipigil sayo” mataray at malamig na sambit ko sakanya.
“ikaw ang dapat na umalis dito‚ kasi ako matagal na dito” mataray na sagot rin nito sakin.
“ako? Aalis?” natatawang pag turo ko sa sarili ko.
“hindi ako aalis dito ikaw ang dapat na umalis” galit na sambit ko sakanya.
“sino ka sa inaakala mo? Aalis lang ako dito pag si sir jacob na ang mismong magpapa alis sakin” mataray na sambit nito habang may pa irap irap pa.
“sino ka rin sa ina-akala mo?” balik na tanong ko sakanya ” pareho lang tayong naninilbihan dito kaya wag kang umasta na parang ikaw itong may Ari ng buong farm” sarkastikong sambit ko.
“Mas matagal na akong nandito kesa sayo kaya may Karapatan ako dito” naka ngising sagot nito.
“matagal kana ngang nandito‚ pero bakit nasa maid quarters ang tulugan mo? Ako na Isang buwan palang na nandito nasa Malaki at malambot na kama ako nakahiga with aircon‚ tv pa” mapang uyam na sambit ko sakanya.
pansin ko naman ang pagka inis nito kaya napangiti nalang ako‚ ayoko talaga ng sinisimulan ako lumalabas ang pagiging maldita at pilosopa ko
“alam mo ikaw somo-sobra kana ha” nang-gigil na sambit nito‚ lumapit ito sakin para kunin ang buhok ko pero mabilis akong naka layo sakanya‚ gigil itong naka tingin sakin habang ako ay naka ngisi lang na naka tingin sakanya.
“ano hanggang sabunot ka lang ba martha malaki mata?” pangaasar na natatawang tanong ko sakanya‚ inis at galit lang itong naka tingin sakin habang naka kuyom ang kamao.
“anyway hindi ako somo-sobra kulang pa nga eh ” pang-uuyam ko sakanya.
“talagang sinusubukan mo ako!” nanggigil na sambit nito‚ lumapit ito sakin at balak sana akong sampalin pero mabilis kong nadampot ang kutsilyo at itinutok sakanya.
“sige subukan mo!” sambit ko habang naka tutok ang kutsilyo sakanya‚ napa laki naman ang mata nito nang makitang kutsilyo ang naka tutok sakanya.
“wag mo akong sasaktan maawa ka!” pakiusap nito na ikinatawa ko.
“sa tingin mo ba maniniwala ako sa acting skills mo huh! no way‚” natatawang sambit ko‚ naka tutok parin ang kutsilyo sakanya.
“JANE ! Put down the knife baka makasakit ka” biglang sulpot ni kuya jacob pero hindi ko siya sinunod‚ umiiyak namang lumapit sakanya si martha as I expected mag papaawa na naman siya kay kuya jacob para kampihan siya.
“sir gusto niya akong patayin” umiiiyak na pag sumbong nito‚ kaya napa irap nalang ako sa kawalan.
“sinungaling!” tanging sambit ko.
“I said put down the knife” nawawalang pasenya na sambit ni kuya jacob.
“Miss ricca pakibaba na ang kutsilyo baka masugatan ka” pakiusap ni ate tin at lumapit ito sakin‚ dahan dahan ko namang binitawan ang kutsilyo.
“ano ba ang nangyari? Bakit na naman kayo nag away?” tanong ni kuya jacob.
“no need to explain‚ you saw what happened kahit na mag explain ako mas kakampihan mo parin naman siya so I admit it's all my fault happy?” malamig na sagot ko sakanya‚ kahit na mag explain ako alam kong hindi niya ako kakampihan nakikita niya lang palagi ang mga Mali ko.
Umalis ako sa kusina ng hindi naka kibo si Kuya jacob expected ko naman na dadating siya pag nalaman niya na nag aaway kami ng Mahal niyang kasambahay.
******
“Avi please open the door we need to talk” rinig kong pagkatok ni kuya jacob sa labas ng pinto ng kwarto ko‚ kaya napa irap ako sa kawalan “jane please open the door we need to talk" sigaw nito mula sa labas ng kwarto ko.
" nyeh nyeh nyeh” mahinang pag gaya ko sa sinabi niya‚ bakit kailangan niya pa akong kausapin sinabi ko naman na kasalanan ko‚ kahit na hindi ano pa ba ang gusto niya.
“RICCA JANE!?” seryusong pag tawag nito sa pangalan ko‚ alam kong galit na siya dahil buong pangalan ko na ang sinambit niya.
Padabog akong tumayo sa kama at lumapit sa pinto para pag buksan siya.
Nang mabuksan ko ang pinto ay walang emosyon akong naka tingin sakanya.
“what?” i asked in a irritated way.
“we need to talk” tanging sambit nito.
“were talking already kuya jacob” mataray na sambit ko sakanya habang naka cross arms‚ I heard him sighed deeply.
“bakit na naman kayo nag away ni martha?” walang prenong tanong nito sabi ko na nga ba tungkol na naman sa martha na yon.
“eh di siya ang tanungin mo‚ siya naman palagi ang kinampihan mo eh” mataray na sagot ko sakanya.
“it’s not what you think okay‚ kaya nga ako nandito to know and ask you the truth so please be nice to me” mahinahon na saad nito.
“bakit pag sinabi ko ba sayo na siya ang nauna maniniwala ka?” saglit itong hindi naka imik kaya napatawa nalang ako.
- Writer
