CHAPTER 17
Hindi ako nagpatinag kahit may hawak siyang gunting. Hindi ako nagpakita ng kahit anong takot. Punum-puno na ako. Wala na ako akong maapuhap na pagmamahal sa aking puso. Ganoon pala kabilis iyon lalo na kung may katagalan na din ang iyong pagtitiis. Tinutupok ng kawalang tiwala kahit pa gaano katindi ang pagmamahal.
"Lumabas ka sa kuwarto ko. Kung ipagpipilitan mong lumapit, magpasensiyahan na lang tayo pero sumusobra ka na. Hindi ko na kayang tiisin ang mga ginagawa mo sa akin at mula ngayon, ayaw ko ng makita ka pa!" naginginig ako. Handa ko siyang hatawin kung magpipilit siyang lapitan ako.Hindi ako lumuha. Walang mababanaag sa aking mukha kundi ang galit. Umiinit ang aking buong katawan at alam kong namumula na ang aking mukha dahil doon naiipon ang aking emosyon. Mabigat
