CHAPTER 40 LUDWIG "Anak?" My mom called. Nag-angat ako ng tingin. "Mom? Bakit gising pa po kayo?" It's already late but I am still working. Hindi naman kasi ako dinadalaw ng antok. Kapag wala naman akong pagkakaabalahan I will just surely end up missing her. "Anak I have something to tell you." "What is it mom?" I put down the papers I am reading to give her my full attention. She heaved a sigh. Kinabahan ako. "I am sorry Ludwig. I am so sorry." Napatayo ako sa kinatatayuan ko. Dinaluhan ko siya at pinaupo. "Mom bakit ka nagso-sorry?" I frowned. "It's my fault anak kong bakit ka nahihirrapan at nasasaktan. If only I did not do it. I am sorry anak. Forgive me for taking away your happiness." Lalo akong nagulohan. What she talking abo

