CHAPTER 29
Aalis na ako bukas kaya kahit pinanghihinaan ako ng loob I wanted to see him. Huminga muna akong ng malalim saka binuksan ang pinto sa unit ni Ludwig. Hindi ko alam kung nandito ba siya but I am hoping na nandito nga siya. Kung wala man siya maghihintay ako baka sakaling dumating siya.
"Ludwig?" Nakapatay ang ilaw. Kinapa ko ang switch. Bumaha ang liwanag pagkatapos ko itong i-on. Napaawang ang labi ko. Ang gulo ng buong unit niya. Maraming nakakalat na mga bote at lata ng alak. Wala na sa ayos ang mga gamit.
Kinabahan ako. What if he hurt his self?
Napaigtad ako nang may kumalabog.
"Ludwig?" I panicked. Mabilis akong tumakbo sa silid niya.
There, I found him lying on the floor. Nagkalat din ang mga basyo ng alak dito. He looks like a mess. My heart hurt
