CHAPTER XXIII
GUNNER MONTALBO
NAGISING ako sa mga katok na nagmumula sa pinto. Nang idilat ko ang mga mata ko ay mahimbing pang natutulog ang babaeng nasa tabi ko. Nang subukan kong tanggalin ang kamay niya sa ibabaw ng dibdib ko ay mas lalo niya lang akong niyakap at siniksik ang sarili sa akin.
“Isabel, someone is knocking the door,” tawag ko ng kalabitin siya.
“Let them. I am still sleepy,” Isabel responded in a tired voice.
“Just go back to sleep after. It might be important,” hila ko sa kanya patayo.
Wala siyang nagawa kung hindi ang bumangon na sinundan ko habang sinusuot ang t-shirt ko. At nagtago sa isang gilid habang pinapanood siyang kinakausap ang kung sino man ang nasa pintuan.
While she was sleeping last night, I already checked her whole room, but I couldn't f
