Isang oras pa ang nilagi namin sa sunbathing nang mapagdesisyunan na naming umahon dahil mas uminit na ang silahis ng araw. I just kept on being silent and never cared for what happened. Opinyon nila iyon. Choice nila iyon. Sino ba naman ako para magustuhan nila bilang tao?
Masakit lang dahil tila naipamukha sa akin na dapat akong nilalayuan. Kung nais bang makipagkaibigan sa akin ni Jarco ay hindi sila makakapayag? Inaamin kong minsan nang nadumihan ang pangalan ko, ngunit hindi ibig sabihin ay habang buhay nang madungis ang pagkatao ko. I was just a victim of injustice, bakit ba hindi nila makita iyon?
“What happened to your eyes?” tanong ni Mama at sinuri ang aking mata. Narito kami ngayon sa isang kiosk na bilihan ng coconut juice. We ordered for each of us at naupo sa isang ba
