Jarco’s Point of View
“H-hindi pwede…” Mangiyak-ngiyak na bulong ni Mama habang nakakapit sa akin. “Hindi niyo ako pwedeng ikulong! Paano ang anak ko? Paano si Jarco?”
Naghihisterya na siya at ilang mga pulis na ang naghihiwalay sa amin. Nagpumilit pa rin akong kumapit kay Mama dala ang pag-asa na baka maawa sa akin ang kinauukulan. I cried as much as I can. Pinantayan ko ng malakas na hiyaw ang masidhing pagwawala ni Mama. Walang habas kong pinaghahawi ang mga pulis na naglayo sa akin habang ang kulay orange na damit ng nanay ko ay halos gusot na at mapunit.
“Mama!” nagtatangis kong sigaw na halos lahat ng dito sa korte ay napatakip na lang sa tenga. Pero wala akong pakialam. Mahal ko ang Mama ko. Wala siyang kasalanan. Paulit-ulit niyang sinabi sa akin na hindi totoo ang aku
