Hanggang Kailan

CHAPTER 11:#Savior

Niel’s POV:

.

Buti na lang di pumasok si Ian at nagpapasalamat ako sa Diyos na wala siya ngayon.

“Nagulat ka noh.......”bulong sakin ni Mac habang nagtuturo si Mrs.Ditablan.

“Hindi naman.....Bakit ka nga pala lumipat??..”tanong ko rito.

“Ahhh.....wala lang.....”sabi niya.

“Wala ba talaga.......?”pabiro kong tanong rito.

“Meron........ang totoo niyan kaya ako lumipat ay dahil....para maayos namin ang relasyon namin ni Kylie......”.biglang na lungkot ang mukha ni Mac pagkasabi niyang iyon.

“Mr. Tirados!!!!and Mr.Gil!!!tumayo kayo!!!.....”nagulat kami sa sigaw ni Ma’am kaya tumayo kami agad ni Mac.

“Are you and Mr. Gil are listening in my class??.!!.kung hindi...maari na kayong lumabas!!...”mataray nasabi nito.

“Ma’am sorry po hindi na po mauulit.....”pagpapaumanhin ko.

“Sige maupo na kayo.......pero Niel this is the first time na pinagalitan kita...kaya sana naman hindi na talaga mauulit....”sabi ni Ma’am.

“Ma’am pinapangako ko pong hindi na mauulit.....”sabi ko at umayos na ng upo.

.

**********

.

Recess na bumili na kami ni Kylie ng pagkain sa Canteen.Habang kami ay naglalakad ay may humarang sa amin.Walang iba kundi si Mac.

“Hal....maaari ba tayong mag-usap??....”sabi nito na parang nagmamakaawa.

“Diba sabi ko sayo wala na tayong dapat pag-usapan....dahil nasabi na natin nung isang araw.....at pwede bang wag mo na nga akong tawagin ng Hal.....baka may makarinig pa....”sabi ni Kylie at naglakad na palayo.

Hahabulin pa sana ni Mac pero hinawakan ko siya sa braso.

“Mac...pabayaan mo muna si Kylie makapag-isip ng mabuti....at alam kong....magkakaayos din kayo...”sabi ko para pagaanin ang loob niya.

Hindi na siya nagsalita at umalis na.

Pag-akyat ko sa may hagdan ay nakasabay ko na ang aming guro.

-

-

-

Ian’sPOV:

.

9:30Am na hindi ako pumasok sa kadahilanang ayaw kong umuwi sa amin dahil nadun nga ang stepbrother ko.At ang papa ko na ayaw kong makasama sa bahay.

Nadito ako ngayon sa isang com.Makikipag video call ako kay Mama para sabihin sa kaniya na paalisin sina Papa sa bahay.

Nakita kong online si Mama kaya iclinick ko ang sign para makapagvideo call.Sinagot naman njya kaagad ang tawag ko

.

VideoCall*******

.

‘Ohh....anak...napatawag ka...’sabi ni Mama na nakangiti habang naglilinis sa CR ng amo niya at pawis pawisan.Habang pinagmamasdan ko si Mama ay may tumulo na palang luha sa mata ko.

‘Ohh.....anak...ba’t ka umiiyak may nangyari ba diyan?’sabi ni mama na mukhang nag-aalala.

‘Ahh....ma...wala po ito...’sabi ko habang pinapahid ko ang mga luha ko.

‘Ma....kamusta kayo diyan....’pag-iiba ko.

‘Ahhh...okay lng naman....’sabi niya nang may pagbuga ng hininga na latang pagod at may napansin akong mapula sa braso niya.

‘Ma....ano pong nangyari diyan sa braso niyo...?’tanong ko kay Mama.

‘Ahh....dito ba..ano to anak napaso kanina nung ako'y nag-iinit nang tubig.....’parang nauutal na sabi niya.

‘Ma...alagaan niyo po ang sarili niyo diyan...ha...pati pawis niyo....punasan mo....alam mo naman na wala ako diyan para alagaan ka....’sabi ko ng may pagpigil ng pag-iyak dahil sa nakikita kong hirap at pagod na nararanasan ni Mama.

Napakahirap talagang maging isang OFW,pero kahit mahirap kinakaya ng mga magulang natin para satin.Kaya ang paghihirap ng mga magulang natin na nasa ibang bansa dapat suklian natin gamit ang pagsisikap sa pag-aaral.

Habang kausap ko si Mama ay tinawag na siya ng kaniyang amo.

‘Ohhh...paalam na...ha...tinatawag na ako.....’paalam niya at nagmadaling pinatay niya ang komunikasyon namin.

‘Sige...po...Ma...wag kang papag---....’hindi ko na natuloy ang sasaabihin ko at dahil pinatay na nga niya agad ang aming komunikasyon at sabay din noon ay ang pagtulo ng kanina ko pang pinipigilang luha.

Lumabas na ako sa com at hindi ko narin sinabi kay mama na bumalik na si Papa dahil nung nakita kong pagod na pagod si Mama sa pagtatrabaho ay pinigilan ko dahil mapapagod din siya sa kaiisip.

-

-

-

Ian Mother's POV:

.

Habang kausap ko si Ian ay bigla akong tinawag ng amo kong babae.

‘Ohhh...paalam na...ha...tinatawag na ako.....’sabi ko at nagmadali ko ng pinatay.May sinabi pang huli si Ian pero hindi ko naintindihan dahil nagmamadali ako.

At dahil sa pagmamadali ko pagbukas ko ng pinto ay sabay ng nasipa ko ang timba na pinanlinis ko sa CR at iyon ay tumapon sa labas ng CR.

Nililinis ko na ang natapong tubig sa sahig at kasalukuyan akong nakupo sa sahig ng diko napansin may nakatayo napala sa harapan ko.

Walang iba kundi ang amo kong masungit na babae at pansin kong namumula na ito sa galit at nakatingin ng masama sa akin.Tatayo na sana ako ng tinadyakan niya ako.

“Your so clamsy!!!!....”sigaw sakin ng amo ko at hinawakan ako sa magkabilang pisngi gamit ang kaliwang kamay niya at ginamit naman niya ang kanang kamay niya sa pag sapak na pagkalakas-lakas sa aking mukha.At doon naramdaman kong ako'y nahihilo na at bumagsak na ako sa sahig ng walang malay.......

-

-

-

Niel’s POV:

Lunch na habang kami’y papasok sa aming cclassroom dala ang binili naming tumbler na may tubig.Nakaramdam ako ng pagkapuno ng pantog.

“Ahhh....Kylie....mauna ka na umupo.....najijingle na kasi ako ehh...”sabi ko kay Kylie at tumango naman siya kaya nagmadali na akong pumuntang CR.Pagkatapos ko umihi ay lumabas na ako sa may cubicle ayoko kasing umihi sa ihian ng lalaki dahil pag maykasabay kang iihi.Makikita niyo ang bawat ano niyo...alam niyo na....it's so eww right...

Naghugas na ako ng kamay at pagtingin ko sa may salamin ay may pumasok ang tatlo kong mga kaklase hindi ko sila masyado kakilala dahil kahit kailan hindi ko pa sila nakakasama sa mga group activity sa bawat subject namin.

Lalabas na sana ako ng harangin nila ako.

“Ikaw bakla ka....alam namin na ang gusto mo lang ay makatikim ng lalaki.....kaya gusto mo ba??...”nang-aakit na tanong ng nasa gitnang lalaki na kaklase ko habang ang dalawa ko namang kaklase na nasa tabi ay tango lang ang sagot.

“Pwede ba.....wala akong panahon para makipag-biruan sa inyo....”sabi ko ng walaang gana.Pero tinatago ko ang takot na nararamdaman ko.

Lalabas na sana ako pero hinawakan ng dalawa kong kaklase ang dalawang kamay ko.

“Ayyy pakipot......”sabi ng nasaunahan kong lalaki na siguro ito ang kinikilala nilang pinuno sa kanilang tatlo.Unti-unti na niyang hinuhubad ang kaniyang saplot.Una ay ang kaniyang polo,nakaramdam ako ng kaba kaya nagsalita na ako.

“Please.....wag niyo gawin tohh.....”Pagmamakaawa ko sa kanila at umiyak na ako.

At nagtuloy-tuloy pa ang kaniyang paghubad ng kaniyang sando at wala ng natirang saplot sa pantaas niya.Kaya nagsimula na siyang tanggalin ang sintoron ng kaniyang pantalon.Kaya sumigaw na para makahingi ng tulong sa labas.

“Tulong!!!!.....tulong!!!....”sigaw ko.

Sisigaw pa sana ako pero tinakloban na ng dalawa kong kaklase ang bibig ko.

“Hmmm....hmmmm....hmmm...m”tangi ko na lang na nasasabi.

Pumikit na lang ako at nanalangin na sana may pumasok sa CR na ito habang tumutulo parin ang mga luha ko.

Pagmulat ng mga mata ko ay biglang bumukas ang pintuan at kasabay nito na pumasok si Mac at nakatitig lang samin.

“Anong ginagawa niyo sa kaibigan ko!!....”sigaw nito sa tatlo.

“At sino kang pakialamero...”mayabang nasabi nung kaklase ko na gagawa sakin ng masama kanina.

“Mga...bata!!..”sigaw nito at sumugod kay Mac ang dalawa kong kaklase na nakakapit sa akin at binitawan nila ako at ako'y napaupo.

Wala namang binatbat ang dalawa kong kaklase kay Mac dahil pansin kong mabilis ang galaw ni Mac kesa sa kanila.Kaya napilitang gumalaw ang natitira kong kaklase.

“Ahhh!!!...”sigaw nito habang pasugod kay Mac.

Pero isang suntok palang ni Mac ay bagsak na ito.

Nakatitig parin ako sa kaniya habang lumalapit siya sa akin.At nang nasaharapan ko na siya ay nailahad niya ang kaniyang mga palad para ako'y alalayang tumayo.

Inabot ko naman ito para ako'y tumayo.

Paglabas namin sa CR ay nakita kong marami ang nagtitinginan sa amin at ang iba ay nagbubulungan.Naiwan naman ang mga nanamantala sa akin ay mahimbing padin na natutulog dahil sa ginawa ni Mac.

Habang kami'y naglalakad pabalik sa aming classroom ay tumingin ako kay Mac.

“Salamat ha.....”sabi ko.

“Wala yun.....syempre kaibigan kita......at simula sa araw na ito...ako na ang iyong tagalagligtas.....”sabi niya ng may ngiti sa labi habang nakatigin sa akin.

“Naku...salamat talaga ha....kasi kung hindi ka dumating ay baka kung ano na nagawa nila sakin....”

Hindi na siya nagsalita at nagpatuloy na kaming umakyat sa hagdan papunta ng aming classroom.................