Chapter 102

1007 Words

Anton's POV Nang makita kong masaya na ang first love ko pagkatapos ng sabay na kasal nila sa maraming tao ay tinanggap ko na, na hindi siya talaga para sa akin. I am smiling kinuha ko lahat sa biro but deep inside na love at first na ako sa unang pagkikita namin sa hospital. Nag focus nalang ako sa aking pag-aaral hindi man ako kasin talino ni Ate pero pumapasa naman kahit paano. Tumunog ang aking telepono kaya tinignan ko ito si Antonia may mensahe kaya binasa ko agad. Antonia: Anton, binyag ng mga pamangkin mo? dadalo ka ba? Dapat dumalo ka dahil hindi mo pa nakikita ang mga inaanak mo. Me: Oo na po Ate. Sagot ko at napangiti na ako. I am sure na naka moved na ako. Dumalo ako sa binyag ng aking mga pamangkin. Lumapit sa akin si Antonia at pinakarga ang cure niyang anak. Agad ko n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD