“SAAN ka pupunta?” Pinapatulog ko si Riley nang mapansin ko ang ayos ni Luciel. Sinabi niya na hindi siya papasok sa opisina kaya’t nakakapagtaka na nakaayos siya ngayon.
Nilingon niya ako. Grr, those dark and almost lifeless eyes of him. Hindi na ba puwedeng bumalik iyong mga mata ni Luciel na punung-puno ng buhay?
Bumagsak ang balikat ko sa napagtanto. Pero baka sadyang ganoon, ‘no? Kasi may nawalang mahalaga sa kanya. Baka kailangan kong tanggapin na habang buhay na siyang nagbago.
“I’m going to visit your aunt. Naandoon ang mga pinsan ko. Do you want to come with me? Yayayain na sana kita kanina kaya lang biglang umiyak si Riley.”
Natigilan ako sa mga salita niyang iyon. Gusto ko mang makausap si Tita, alam ko rin sa sarili ko na hindi pa ako handa. Ngunit kailan nga ba ako magigi
