OBTPD-62

1903 Words

"Reggie?" Tawag ko sa pangalan nito. Nagsuot lang ako ng roba pagkatapos ay nagmamadali na akong bumaba. "Oh! Anak. Kakain na saan ka pupunta–" hindi na natapos ni nanay ang kanyang sasabihin sa akin dahil nagmamadali akong lumabas ng aming bahay. Nagtatakbo ako. Hindi ko na napansin kung nasaan si Daemon at Mauru. Hinabol ko si Reggie. Hinihingal ako ng naabutan ko siya. "Reggie!" Hinawakan ko siya sa braso. Natigilan siya sa paghakbang. Hindi siya humaharap sa akin at nananatiling nakatalikod lang pero alam kong siya si Reggie. Kilalang kilala ko ang matalik kong kaibigan. Likod pa pa lang niya o kahit nasa malayo siya ay kilala na ang kanyang pigura. Maglalakad sana siya ngunit hinila ko siya paharap sa akin. "Reggie?" Ulit ko. Nang humarap na siya sa akin ay halos mapatalon ako sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD