Black Eagle I: Always and Forever Hans Monteblanco

Hans V :Moments together

“H-Hans! Oh!” She exclaimed as he felt him slowly entering her. Hindi niya napigilang mapapikit nang mariin at parang manghihina ang mga kamay niyang bahagyang nakatukod sa kama. Hindi niya napigilang mapaliyad sa pagragasa ng kiliti at tensyon sa buong katawan.

“Baby, take it slow…” paalala ni Hans na hindi rin napigilan ang tensyon sa mukha. He was in deep pleasure.

“Y-Yes…” masunurin niyang sagot na para mauupusan ng paghinga pero hindi niya matiyak kung kaya ba niyang gawin ang sinabi nito habang gumagalaw siya pababa at pataas sa ibabaw nito. She held her breath as she felt him deep inside. Mahigpit niya nilamukos ang balat nito dahil sa hindi napigilang sensayon. Bakit ba feeling niya ay sumasagad sa kaibuturan niya ang p*********i ng kasintasan. Hard and strong. Ganito ba talaga ang kapag morning erection? Na parang hindi p sapat ang mga ginawa nila ng magdamag. 

Rumihistro ang sari-saring emosyon sa mukha niya habang titig na titig si Hans sa kanya. His eyes never leaving her. Amusement at satisfaction ang naroon. On some instant ay mahihiya si Angela. Pero tinatalo ng rumaragasang emosyon ang kanyang damdamin. Lalo nang maramdaman niya ang marahang paghampas ni Hans sa bandang pwetan niya. 

It was a wild one! Wala na siyang pakialam kung ano ang magiging itsura niya but she wanted to feel every second of it. Bawat pag-angat-baba niya ng katawan ay sinisigurado niyang  ninanamnam niya. Tulad nang ginagawang pagsalubong ng kasintahan sa bawat pagkilos niya. 

Binalot ng mahihinang pag-ungol ang buong umaga nilang dalawa. 

Hindi nagtagal ay nakaramdam si Angela na parang bibigay ang mga tuhod niya. “I-I can’t anymore Hans. C-Can we switch places?” Request niya pero hindi nagtangkang huminto sa ginagawa. 

“You have to finish it. Siguradong mas mag-eenjoy ka.” Sagot ni Hans na halos kapareho rin niya ng reaksyon. Para itong nasasaktan dahil sa marahanag pagpikit. Pero tinitiyak na nagmumulat ng mata upang titigan siya na para itong nanonood ng nakakalibang na palabas. 

“I-I can’t. Nangangalay na ang tuhod.” Medyo malakas niyang sigaw.

“No Angela. Tapusin mo ang inumpisahan mo.” He reached one of her breast and played with it.

“Oh!” She sighed fatalistically. Bumaon ang mahahabang kuko sa balikat nito. “I hate you!” Asik niya pero nagpatuloy parin.

“I love you. You are doing good sweetheart.” Ngumiti ito na mutil nang magpahinto sa pagtibok ng puso ni Angela sandali. “Mariin niya nakagat ang pang-ibabang labi. She was so ready for him. Ramdam na ramdam niya ito because of her own wetness and moist.

Bahagya siyang hinila at hinalikan sa labi at muling humaplos ang mapagpala nitong mga kamay sa buong katawan niya.

Lalo siyang nalunod sa ginawa nito. His tongue mimicking the movement on their lower bodies. Thrusting and withdrawing. Gusto niyang bumilib sa sarili. She wa enjoying the kiss, getting drowned with his touches and she might die with the fantastic moment of the movements of their lower body. She was literally doing all the jobs. Ang tanging ginagawa ni Hans ay ang salubungin ang bawat paghampas ng katawan niya rito. “Hmmm.” Hindi niya napigilang pag-ungol kasabay ng mariing pagpikit nang mag-umpisa siyang gumalaw ng mas mabilis.

Hans groaned too, na lalong nagpa-wild sa pagkilos ni Angela. Atleast she knew that she was doing her best at hindi lang siya ang nag-eenjoy. “H-Hans I-I am…” naputol ang sasabihin niya dahil sa ginawang pagsalubong ng katawan nito sa kanya at ang pagsagad ng pagpasok ng p*********i  nito sa kaibuturan niya. Isang malakas na sigaw ang na-stuck sa lalamunan niya at nanatili iyun sa isip. Ramdam na niyang malapit na siyang matapos. Hindi na niya kayang patagalin pa kung sakali ang ginagawa nila. “Y-You have to help me!” Asik niya rito. “Please…” bahagya siyang bumagal. 

Napapalatak si Hans at sa isang iglap lang ay pinagpalit ang mga pwesto nila. At kung inaakala ni Angela na matatapos na siya ay nagkakamali siya. Hans did his own s****l pleasures too. Nagsimula itong gumalaw sa ibabaw niya. Fierce and wild. At gusto niyang mabastusan sa mga ginagawa nito pero hindi magawang mag-complain ng katawan niya. Para siyang literal na pinapagapang ng live wire sa buong katawan habang nakababad sa tubig. Electrifying intensity! 

“Hmmmm,” mahinang daing niya habang titig na titig sa mga malalim na mga mata ni Hans. She was drowning! Kusang tumaas ang kamay niya sa mukha nito! Oh she loves him! She loves him so much. At mamatay siya kapag nawala ito sa kanya. “Hans! I love you. I love so much! Sa akin ka lang.” She cried in pleasures as he moved faster on top of her. 

Hindi napigilang magpakawala ng marahang tawa ni Hans. May damdaming hindi maipaliwanag sa mga katagang sinambit ng kasintahan. “Sayo lang ako Angela. That I promise you!” At sa isang malakas na pag-angat ng katawan ay parehong pinanginigan ng katawan at sabay na narating ng dalawa ang langit habang mahigpit na magkayakap ang hubad nilang katawan.

Hans continued to kiss her deeply. At pinaulanan ang ng maliliit na halik ang buong mukha niya. Naghatid iyun ng walang kapantay na kasiyahan. They remained like that for a long moment. Touching, kissing and staring at each other. Minsan ay sabay silang matatawa. Kinabig niya ito at niyakap ng mahigpit. Samanatalang si Hans ay masuyong isinusuklay ang mga daliri sa buhok niya. 

“Can we stay here the whole day?” Maya-maya’y tanong niya. It was like hobeymoon for them pero wala siyang pakialam. Bihira niya lang makasama ito nang ganuon kaya gusto niyang sulitin. Baka  after two months ay saka lang niya ulit ito makakasama ng ganuon. 

“Hindi kaba hahanapin sa hotel?” Tanong nito.

“I can tell them na hindi ako makakapasok.” 

Dahil sa sinabi ay nag-angat ito ng mukha at tinitigan siya. “Magagalit ang mama mo. Alam mong hindi niya gusto ang mga ganito.”

“We are getting married. Hindi mo naman ako iiwan di ba. Kaya maiintindihan niya yun.”

“It's like we are on honeymoon.” He teased. Ang kamay ay pinaglandas sa makinis na leeg ni Angela hanggang sa pisngi. Hindi mapigilang makaramdam ng kagalakan. Hanggang sa mga sandaling iyun ay hindi mapaniwalaang nasa ganuon na sila ng taong inaabot niya lang ng tanaw noon.

Gumuhit ang isang maluwang na ngiti sa labi ni Angela sa tinuran nito. Plano nilang magpunta sa Amanpulo para sa honeymoon. She had requested out of the country pero umiral na naman ang pagiging kj ni Hans. Bakit pa daw sila lalbas ng bansa eh magkukulong lang naman daw sila sa kwarto. Naalala niya ang naging argumento nilang dalawa nang pag-usapan ang tungkol doon. 

Nasa mansyon sila upang pag-usapan ang tungkol sa kasal...

Kanina pa wala sa mood si Angela nang dumating sila ni Hans sa mansyon ng mga Martinez. Hindi niya inaasahan ang pagiging reluctant nito tungkol sa pag-uusap ng mga detalye para sa nalalapit na kasal nila. 

Minsan lang siya ikakasal kaya gusto niyang siya mismo ang mag-asikaso. Sinabihan na siya ng ina na mag-hire ng coordinator which she did pero siya parin ang punong-abala. At gusto niyang involve doon si Hans. Pero panay lng ang pag-sang-ayun nito. At unti-unti na siyang nababanas sa linya nitong ‘kung yan ang gusto mo’. 

“You are so killjoy!” Hindi niya napigilang bulalas da nayayamot na tinig. 

Ang ina at ang kasamang coordinator ay nagpalitan ng tingin sandali. 

“Anong ibig mong sabihin?” Magkasalubong ang kilay na tanong ni Hans na nagulat sa biglang pag-tantrums ni Angela. 

“Wala ka ng ibang ginawa kundi sumang-ayun. Wala kabang sariling opinyon?” Humalukipkip siya at hindi napigilang mapairap sa direksyon nito. 

“Anong gusto mong sabihin ko?” Walang ideyang turan naman ni Hans na hindi napigilang tapunan ng sulyap ang magiging byenan. Sinubukan hawakan ang kasintahan pero pumiksi ito at bahagyang lumayo. 

Si Aurora ay pasimpleng nag-alis ng bara sa lalamunan. “Ahhh Rhea, baka gusto mo ng maiinom. Bigla akong nauhaw.” Tumago ang ginang at sinenyasan ang coordinator. 

“Ah yes mam.” Tumayo ang wedding coordinator na bigla ring nailang. 

“Mag-usap muna kayong dalawa. Pagbalik namin ay saka tayo magpatuloy. We’ve been talking for hours, baka napagod na ang kasintahan mo Angela.”

Hindi sumagot ang sinabihan. Nang maiwan ang dalawa ay nagtangkang suyuin ni Hans ang kaisntahan. “Baby…”

“Huwag ko akong kausapin.” Nag-iwas siya sa tangkang paghawak nito at lalong lumayo rito. Tumanaw siya sa labas ng bintana. 

“Ano bang problema Angela. Gusto mong nandito ako tapus susungitan mo ako.”

Nagpupuyos ang kalooban niya rito. Inaasahan niyang makukuha niya ang opinyon nito. Pero kanina pa niya napapansing para wala itong gana sa pinag-uusapan nila. 

“Ano ba!”  Bahagyang may angil na sita ni Hans sa pananahimik niya. 

“Alam mo, kung wala ka rin lang gana umalis kana lang.  Hindi yung dinadamay mo ako diyan sa mood mo.” Nilingon niya ito saka pinandilatan. 

Marahas na tumayo si Hans at namewang. “You are not gonna talk to me like that Angela!” Magkasalubong ang kilay ng lalaki habang nakatitig sa kanya na nakaiwas ang mukha at mariing nakapinid ang labi. “Ano bang pinagsisintir mo?”

“Wala!” Tipid niyang sagot. Sandaling katahimikan ang namayani sa pagitan nila. “Umalis kana lang, tutal kanina pa nakatutok ang mga mata mo diyan sa cellphone mo at puntahan kung sino man yang ka-text mo!” Halos umusok ang ilong niya sa inis.

“Si Xander ang kausap.” Sagot ni Hans na aminadong kanina pa ka-text ang kaibigan. Kasalukuyang magkasama ang tatlong ka-myembro ngayon at tinutukso siya ng mga ito. Sinabi niya sa mga ito ang tungkol sa mga pinag-uusap nila doon at sobra-sobrang kantyaw ang inaabo niya. Laces or silk? Long gown or short gown para kay Angela. White or Black americana naman sa kanya. At totoong nabunuryo ang lalaki sa ganuong usapin. Pero hindi napahindian si Angela sa gusto nitong pumaroon ito. 

“Whatever!” Angela hissed. 

Marahas na naungol si Hans. “Sabihin mo kung anong problema mo Angela. Hindi ako makapaniwalang umaakto ka ng ganito lalo sa harap ng mama mo.” 

Muli ay hindi tumugon si Angela. Tuluyang nawala sa mood at imbes na suyuin siya ni Hans ay nakakaringgan pa niya ito ng nga ganuong pangangaral. Nanatili siyang nakatanaw sa labas ng glass wall at pinagmasdan ang mga malalagong halaman at bulaklak. Thanks to Val. “Ewan ko sayo!”

Tumaas ang kilay ni Hans. “Aalis na ako kung yan ang gusto mo.”

“Di umalis ka!” Wala sa mood niyang bulalas. Pero sa loob-loob ay nagrambulan ang sobrang emosyon. Iiyak talaga siya kapag umalis talaga ito. Nag-umpisang mamula anh mga mata niya sa nakaambang luha. Gustong sumabog ng dibdib niya.

Si Hans na nakamasid sa kasintahan ay napahugot ng marahas na paghinga. Naupo  sa harap ni Angela at itinukod ang siko sa magkabilang-tuhod panuporta sa sarili. Pinagpantay ang mukha nilang magkasintahan. “Ano bang problema mo? Wala ka ba sa mood? Pagod kana ba?”

Hindi parin siya sumagot kaya nagulat siya nang tanggalin ni Hans ang kamay niyang nakahalukipkip at hilain siya paharap rito. “Ano ba!” Angil niya at pilit paring iniiwas ang mukha rito. But he was persistent.

“Stop acting like a kid!”  Mariinh utos nito.

Saka lang siya lumingon rito. “At kung ayaw ko?” She dared him. 

Matagal siya nitong tinitigan sa seryosong mukha.  “Hahalikan kita diyan.” Unti-unting gumuhit ang isang ngiti sa labi nito.

Agad pumiksi ang puso niya kasabay ng pag-ilap ng mga mata.’No’, suway niya sa sarili. “S-Seryoso ako!” 

“Seryoso din ako.” Sinabayan yun ng pagtaas ng isang kilay at ang sulok ng labi.

“Tigilan mo ako Hans Joseph! Naiinis parin ako sayo.” Nagtangka siyang manulak. 

“Ano ba kasing kinaiinis mo sa akin Angela. Sinusumpong ka naman ba?”

“W-What did you say?”

“Kako’y sinusumbong ka na naman ng pagiging maldita mo.”

“D-Did you just accussed me of being maldita?” Manghang bulalas niya sa hindi makapaniwalang tinig. Nanlaki ang mata niyang napamaang rito. Sinusumpong? Anong klaseng salita yun upang isalarawan siya. “Are you insulting me?” 

“Hindi yun insulto kundi isang adjective para i-describe ang kasalukuyang mood mo. Tell me, may dalaw ka ba?”

“Bakit mo ba binabalik sa akin ang paninisi. Ikaw ang may kasalanan. Pinapunta kita dito para tanungin ang opinyon mo tungkol sa mga bagay-bagay para sa magiging kasal natin. Tapus kung hindi ‘its okay’, ‘ikaw ang bahala’, ‘sakto lang ay wala na akong narinig sayo. Ano ba Hans. Hindi kaba interesado sa kasal?”

Napakamot nalang sa ulo ang binata. “Hindi sa ganuon Angela. Bakit kasi hindi nalang ang wedding coordinator ang hayaan mong mag-ayos ng lahat? Nag-hire kapa kung ikaw lang din ang magiging punong-abala.” Pagsasatinig ni Hand sa wakas ng sariling opinyon.

Na lalong ikinainis nk Angela. “Naririnig mo ba ang sinasabi mo! Hans kasal ko to. Option KO at MO ang dapat masunod. Ang wedding coordinator lang ang mag-aayos pero kung anong kulay, anong materyales at kung ano-ano pang kailangan ay dapat naayon sa gusto KO at gusto MO!” Pinanlakihan niya ito ng mata at pinagdiinan ang dalawang salita. “Pero sa halip na makatulong ka ay sinira mo ang mood ko sa mga matabang mong sagot. Tapus puro kapa cellphone. Nakakairita kana!”

Dumilim ang mukha ni Hans. “Wow Angela. Sobra naman yata ang ibinabato mong mga salita sa akin. Are we going to disrespect each other hindi pa man tayo naikakasal?”

Sandali siyang natigilan. Masyado ng tumataas ang emosyon niya at may punto ito. Inilayo niya ang sarili rito at sumandal sa sofa. Kailangan niyang pigilan ang bibig niya bago pa siya may masabing hindi nila parehong magugustuhan. Kahit ang totoo ay gustong-gusto pa niyang magsalita. 

Si Hans ay muling inabot ang palad ng kasintahan. “Sorry na okay.” Mahinang paghingi nito ng paumanhin. Hindi nito nais pasamain ang loob ni Angela ng tuluyan. “Hindi ko lang kasi alam ang sasabihin ko. Anong pwede kong ikomento tungkol sa anong tela ang pwedeng gamitin sa gown mo. Sa pagkain sa hotel at sa bulaklak. I don’t know all these things Angela. Kapag tinanong mo ako ng tungkol sa anong klaseng baril ang pwedeng gamitin sa ibat-ibang sitwasyon ay sasagutin kita with full expalnatiom. Pero hindi ang tungkol sa mga ganitong bagay.” Mula sa pagkakaupo sa harapan ay tumabi ito ng upo kay Angela sa sofa. “Huwag ka ng  magtampo okay.” Malambing nitong bulong. “Ang mahalaga lang naman sa akin ay ang maikasal tayong dalawa.” 

“At ang tungkol sa honeymoon?” Tanong niya sa pinag-ugatan ng naging pagtatalo nila. 

“Hindi natin kailangang lumabas ng bansa. Hindi naman tayo lalabas ng kwarto.” May himig ng pagbibirong turan nito at ngumisi.

“A-Anong hindi lalabas ng kwarto? At bakit ganyan ang ngiti mo.” Bakit mukha itong may binabalak na gawing kapilyuhan. 

“We haven’t been alone since Tagong-Bato. For sure hindi tayo lalabas sa papasukan nating kwarto niyan. Isang daang porsyento akong nakakatiyak.” Puno ng panunukso ang mga mata nitong turan habang nakatunghay sa kanya. 

She blushed instantly at the thought. Kapag napagsosolo sila nito sa mga pampublikong lugar ay kung saan-saan lumilikot ang mga kamay nito. They kissed and touched but not all the way dahil lagi silang nasa maling lugar. At sobrang ikinabibilib ang pagtitimping ginagawa ni Hans. “B-But we still have to go somewhere else,” aniya sa mas mababa ng tinig “Atleast yung makakapasyal tayong dalawa. Hindi mo tayo nag-out of town tulad ng ipinangako mo dati.” Nakalabing panunumbat rito. She had missed their moments in Quezon. At gusto niyang mamasyal sa tahimik na lugar at i-enjoy ang kapaligiran kasama ito. Such a peaceful and lovely moment kasama si Hans. Isa iyun sa mga listahan na gusto niyang gawin kasama ito. 

“Okay. Sa boracay nalang.” Subestyon nito

“No!” Agad niyang pagtutol at nagusot ang mukha. “No way Hans! Masyadong crowded doon. Bukos sa pasyalan lang yun at hindi naman honeymoon site.” Sandai siyang nag-isip. Lugar lung saan hindi nila kailangang umalis ng Pilipinas. Exclusive but very honeymoon spot. Kumislap ang mga mata niya. “Sa Amanpulo nalang.”

“Amanpulo?” Ulit nito. “Sa Palawan?”

Isang tango ang pinakawalan niya. Kahit papaano ay muling bumalik ang excitement na nawala kanina. 

“Hindi ba mahal doon?”

Umikot ang mga mata niya paitaas. “My gosh Hans! Bakit iniisip mo ang presyo.” Hindi niya napigilang complain. 

“Mukhang mauubos ang ipon ko sa kasal palang natin.” Natatawang saad nito. He insisted to pay for everything dahil ito ang lalaki khit anong pilit niya na pwede naman silang maghati. Ang hindi nito natanggihana ay ang venue ng kasal dahil ang gusto ni Aurora ay sa hotel ikasal ang lahat ng anak. Angela in particular because she will inherit the entire family business in the future. 

“You don’t have to pay by yourself. I’m willing to share.” Boluntaryong saad niya. 

“Sa tingin mo ay papayag ako?” Nakataas ang kilay nito. 

“You and your pride Mr. Monteblanco.” 

“Hindi ba yun ang nagustuhan mo sa akin?” Biro nitong muli at tuluyan siyang kinabig at dinala sa dibdib. “Huwag ka ng magtampo okay.” Dinampian ng marahang halik sa pisngi ang kasintahan. “Hindi ko lang talaga alam ang isasagot ko sa mga tinatanong mo sa akin.”

Gumanti siya ng yakap rito. Bakit ang warm ng pakiramdam niya kapag ganitong nasa bisig siya ni Hans. Parang laging gusto niyang maidlip doon. She was looking forward sa pagiging mag-asawa nila. Sisiguraduhin niyang lagi siyang magkukulong sa mga bisig nito. Though hindi niya matiyak kung idlip ba ang gagawin niya kung sakali. 

“Ilang araw mo gustong manatili sa Amanpulo?”

“A week!” Agad niyangsagot.

“A week? Ang mahal nun tiyak.” Muling pagbibiro nito na dahilan ng tangkang pagtulak ni Angela. But Hans held her so tight. “Binibiro lang kita. Amanpulo in a week, it is. You know I can’t say no to you.”

“Talaga lang huh! Marami akong hiniling sayo na hindi mo kaya pinagbigyan.” 

“Petty things that you had asked me. May mga bagay na hindi ko lang pwedeng ipagpaliban dahil sa trabaho ko. But nevertheles, ano bang hiniling mo ang hindi ko pinagbigyan?”

Napangiti na rin siya sa bandang huli.  “Ewan ko sayo.” Nasabi nalang niya at gumanti ng yakap rito. 

Ilang sandali lang ay bumalik na rin sina Aurora at Rhea. Napangiti ang una nang madatnang magkayakap ang dalawa.