Chapter 77: Ganda
Hanggang sa nakatulugan ko na rin ang pagmamasid ni Anton habang natutulog ito kahit nakatulog na ako ay dinadalaw pa rin ako ng antok. Humikab hikab ako sa tuwing lilipas ang ilang minuto kaya humiga na ako ng maayos at hinayaan na si Anton sa kanyang puwesto. Ipinikit ko na rin ang aking mga mata hanggang sa nasa ibang mundo na naman ako.
Kinabukasan pag gising ko ay wala na si Anton sa aking kamang hinihigaan. Tumingin ako sa paligid nagbabakasali na baka nandoon lang siya nakaupo sa sulok ngunit wala, wala akong nakitang Anton na nandito.
“Nasaan kaya siya?” tanong ko sa sarili.
Dahan dahan akong bumangon para sana uupo sa kama wala pa kasi si Anton para magtaas nitong kama malapit sa uluhan ko. Mahina ang naging kilos ko sapagkat ayaw kong baka kasi yumg mga bint
