Chapter 92: Talagang Hindi Papayag
Kumain kami ng meryenda ni Anton na tahimik hanggang sa natapos at naubos namin iyon hindi nga halatang nagugutom ako. Tinitingnan ko lamang si Anton na nag aayos sa mga pinamili niya dahil wala naman akong matulong sa kanya tanging pagmamasid lamang. Nasa ibabaw pa rin ako ng lamesa na naka upo habang busy si Anton sa kanyang ginagawa.
“Anton hindi ba tumawag si Inay sayo?” tanong ko sa kanya.
“Hindi naman Anna bakit may kailangan ka kay Inay?” lingon niyang sabi sa akin.
“Wala naman tinatanong ko lang kasi manga ngamusta na sana ako sa kanila.”
“Noong last kaming nagka usap ay bibissita raw sila sayo sa darating na Linggo.”
“Ganun ba mabuti naman kong iyon nga,” masaya kong wika sa kanya.
Mabuti naman at bibisitahin nila ako na miss ko na rin ka
