Chapter 47: Hindi mapakali
Habang nasa kalagitnaan kami saa pagkain ay biglang nagsalita si Inay.
“Anna dito na muna kayo matulog ni Anton bukas na kayo umuwi sa bahay niyo kasi delikadao na magbyahe pag gabi baka mapano pa kayo sa daan,” sabi ni Inay.
Lumingon agad ako kay Anton at tumingin sa kanya at parang tinatanong sa aking mga mata na ayos lang ba sa kanya na dito na muna kami matulog tama naman kasi si Inay gabi na rin para magdrive pa si Anton malayo pa naman iyon.
“Anton ayos lang ba sayo na dito kayo matulog?” baling tanong rin niya kau Anton.
“Ayos lang naman po sa akin Inay,” sagot naman nito.
“Sige Inay dito ns kami matulog bukas na kami ng maaga aalis ng makapagpahibga rin si Anton,” wika ko naman.
“Totoo iyan iha oh siya sige.”
Pagkatapos ng usapan na yun ay
