Chapter 30: Nagpasalamat
“Sabi ko naman sayo Ate Anna na huwag doon ehh ang tigas pa rin ng ulo mo,” ani rin ni Jenia sa akin.
“Hindi ko rin naman na ganun yung mangyayari sa akin na bigla bigla na lang namamanhid yung mga binti ko.”
“Mabuti at mabilis na nakalangoy si Anton sa kinaroroonan mo kaya nakita ka niya agad pano na lang kung lumubog ka na bruha mapapatay kami ni Aleng Alana sayo nakakatakot pa naman iyin masyadong Inay mo.”
Natigil kami sa pag uusap ng nakabalik na si Anton galing sa cottage at may dala na itong malaking tuwalya. Ibinalot niya iyon sa aking katawan upang maalis ang lamig na aking nararamdaman hapun na rin kasi at mag gagabi na rin kaya masyadong malamig na ang simoy ng hangin saka basa rin ako kaya mas lalong lumamig para sa akin ang hangin.
“Anna bubuhatin
