Business Marriage

Chapter 10

RISHAN's PoV

Tito Rick and Tita Mina, Anika's parents arrived here last night. Dumating sila dahil gusto raw nilang maging witness sa kasal ng pamangkin ni Tito Rick which is si Dion the Sungit. Mahimbing na ang tulog ko kagabi noong dumating sila dahil kailangan kong mag beauty rest kahit pa maganda naman talaga ako. Well, don't say anything.

"Good morning, tito at tita. How's life abroad po?", pangangamusta ko habang kumakain kami ng almusal kasalo sila.

"Okay naman, ija. Busy pa rin naman. Stress madalas especially kapag bumababa ang sales and production of our business." Sagot ni Tita Mina. "By the way, ija. Hindi ba't si Alejandro ang ama mo?", biglang tanong ni Tita Mina.

Sandaling nawala ang ngiti sa labi ko ngunit pinilit ko paring ngumiti. "O-Opo...". Hindi na ako magtataka kung kilala man nila ang mga magulang ko at sa pamilyang pinanggalingan ko.

"The moment I knew na lumayas ka sa bahay niyo and you are with my daughter, binilinan ko siya na alagaan ka dahil magbestfriends kayong dalawa and I trust you.", saad ni Tito Rick.

So, all this time hindi lang si Anika ang mabait sa'kin, oati buong pamilya niya.

"Thank you for being kind to me po.", pagpapasalamat ko.

"Akalain mong sa isang iglap, magpapakasal na ang pamangkin ko. Hahahaha. Why did you chose civil wedding over church wedding? Kasi kami ng tita mo, we were married in front of the altar.", they looked at each other and hearts from their eyes are showing off.

Natawa si Anika. " Mom, Dad, ang cheesy niyo na. Hahahaha. Hindi na kayo mga teenager, okay?", Anika said and rolled her eyes.

"But your mom can still carry a baby if ever...", kinindatan ni tito si tita kaya hinampas siya sa balikat.

"As if naman. E ang pagpapalaki palang dyan kay Anika tapos sa business natin, ang hirap pagsabayin.", sagot ni Tita Mina kay tito.

Natutuwa akong pagmasdan silang nag-aasaran  at nagtatawanan. Napatingin ako kay Anika na nakikisali na rin sa bangayan ng parents niya, she's lucky to have parents like them. No pressure, they just let what Anika wants to take the path for her dreams. Support lang sila sa kanya.

Suddenly, my phone rang so I excused myself.

"Ang aga-aga, Dion. Excited ka?", pang-aasar ko sa kanya. Para man lang makabawi ako sa pang-aasar ng lalaking 'to sa buhay ko, magmula ngayon siya naman ang aasarin ko.

"(No time for jokes, Rishan. Magpapadala ako dyan ng stylist and also the dress you are going to wear. Sila na ang bahala sayo. Meredith gave the instructions to them so just follow.)", masungit niyang sabi.

"As if naman may magagawa ako 'di ba? Kailan ba ako hindi sumunod sa mga gusto mo, soon-to-be-my-husband?", pang-aasar ko ulit. Gusto kong matawa dahil napamura siya sa kabilang linya.

"(Argh! Basta maging kagalang-galang ka mamaya. 'Wag mong ipapakita sa iba 'yong galit mo sa mga magulang mo.)", and with that bigla niyang pinutol ang linya.

Ookkkayyyy....

*****

"Congratulations to our newly wed, Mr. and Mrs. Villarino.", pagbati sa amin ng nagbasbas sa kasal and also we signed the document na nagpapatunay na kasal na kami.

Dion and I said our gratefulness to everyone. Most of the witnesses are our parents, relatives, and friends. I wish Kuya Rio is here. Yung family ko, ayon todo acting na masaya sila pero kapag tumitingin sila sa'kin, they just raising their brows except daddy.

May reception pa rin naman. Doon, nagcheers kami as a newly wed. We also exchanged I love you to each other kahit pa hindi naman totoo lahat ng sinasabi at pinapakita namin sa isa't isa. Si Anika, todo support sa amin na kesyo bagay daw kami, na sana raw magka-baby na kami as soon as possible. Shempre, we just laughed but behind those laugh alam kong sinusumpa na namin ni Dion ang isa't isa.

Nakakapagod ang araw na 'to kaya pagkarating dito sa condo ni Dion which is magiging bahay daw namin, pero shempre separate rooms ayon na rin sa gusto namin at sa nasa contract na pinirmahan ko.

Hindi ako makatulog dahil sa kanina pang paulit-ulit na pagfa-flashback ng isipan ko tungkol sa kiss namin kanina. He is my first kiss! The hell!

What do I feel right now?

Wala. Masaya kasi may karapatan na akong hindi bumalik sa bahay pero nalulungkot at the same time kasi kasal na ako, kasal sa lalaking hindi ko naman mahal. But it's fine, maybe this is my destiny.

They say, dapat daw magpakasal ka sa taong mahal mo pero sa sitwasyon ko, mas mahal ko ang sarili ko kaya ginawa ko 'to para sa kalayaan ko. I hate living in that mansion with my family na walang ibang ginawa kun'di pagbawalan ako sa lahat ng gusto ko. Ayaw ko namang hanggang mamatay ako ay hawak pa rin nila ang buhay ko.

Someone is knocking on my door kaya kahit tinatamad ako pinagbuksan ko. Baka mag alburoto na naman ang asungot na 'to kapag nainip.

"Ano 'ba 'yon, hubby?", pang aasar ko. Bigla siyang namula, namula hindi sa hiya kun'di sa pagkapikon. Nanlisik bigla ang mata sakin e. I want to laugh hard para kahit ngayon man lang ay masasabi kong masaya ako kaso pinigilan ko.

"Don't act like we're real lovers, Rishan. Tayo na lang dalawa dito so no need to pretend.", naiinis niyang sabi.

Naningkit ang mga mata ko. "So bakit ka kakatok dito sa kwarto ko sa kalagitnaan ng pagpapahinga ko, aber?", tinaasan ko siya ng kilay at nakapamewang sa harap niya.

"I just want to remind you what is written here.", he lend me the contract. Maybe a copy of the contract I signed before.

"So? Hindi ko naman nakakalimutan lahat ng nakasulat dito. I still remember.", matapang kong sagot.

"Rishan, please! Just shut your mouth, okay?", naiinis niyang sabi bago ako talikuran at mag-walkout.

"Loko ba siya? Hahahaha. Pikon agad.", sabi ko sa sarili ko bago isara ang pinto.

Napatitig ako sandali sa binigay niya bago ko ilagay sa drawer sa gilid ng kama ko.

*****

Sa kabilang banda, nakatitig lamang si Allen sa kawalan. Pinagmamasdan niya ang mga bituin sa madilim na kalangitan. Biglang may ala-ala ang pumasok sa kanyang isipan.

'Come here. Look at the stars oh.'

'Do you know what constellation is that?'

'Not sure, but I think it's Orion?'

'Wow, how did you know?'

'You taught me, remember? How did you forget?'

They both laughed at each other.

'Rishan'

Napahawak si Allen sa kanyang ulo nang maramdaman muli ang sakit kasabay ng mga ala-alang pumapasok sa kanyang isipan.

Sa pagtigil ng sakit ng kanyang sentido, isang pangalan ang bumagabag sa kanyang isipan, RISHAN.

Napaisip sandali si Allen, ang Rishan sa kanyang ala-ala ay ang Rishan na nabangga niya kahapon sa parke. At ang ngiti ng batang Rishan sa kanyang ala-ala ay tila pamilyar na ngiti mula sa Rishan na kanyang nakilala kahapon.

"Sino ka sa buhay ko, Rishan?".