Pinagmasdan ni Steven si Shey na ngayon ay tahimik lang na nakaupo sa passenger seat. Lagpas bente-kwatro oras ang byahe nila mula sa Batangas port papunta sa isang bahagi ng Mindanao, pinakalast stop kasi ang pinili niyang ruta. At ngayon nga ay kasalukuyan silang nasa sasakyan nito habang siya pa din ang nagmamaneho.
He was just driving, not knowing where he was going.
Totoo ang sinabi niya kay Shey, wala talaga siyang plano kung saan sila pupunta. Gusto lang niya ang pakiramdam na naungusan niya ito at hindi si Shey ang may hawak ng lahat.
In the end, it was just his ego and wounded pride driving him. Maraming beses nang inapakan ni Shey ang p*********i niya.
"You want to eat?" tanong ni Steven dito, nasa daan pa din ang atensyon niya.
No response from Shey.
Muli niyang binaling
