The Veil of Vengeance

Chapter 24

“Let’s go,” I looked at Eren who is i front of me, kaka bukas niya lang nang pintuan nang sasakyan, hinihintay niya akong abutin ang kamay niya para maka labas na ako nang sina sakyan namin.

We are about to attend a party, sinama ako ni Eren kaya naman nandito na kaming dalawa sa labas ng venue.

“Wait,” sagot ko sa kanya at inabot ko na ang kamay niyang naka lagay sa may harapan ko. Na ramdaman ko ang pag higpit niya sa hawak niya sa akin nang hawakan ko na an kamay niya at lumabas na ako nang sasakyan.

“What party is this?” tanong ko sa kanya dahil kailangan kong malaman ang party na aattendan naming dalawa.

“It’s a birthday party, the daughter of one of our investors,” sagot nito sa akin. Napa tango naman ako sa sinabi niya at dahan dahan na kaming nag lakad papasok sa loob.

Pag pasok naming dalawa sa loob ay na kita ko na sobrang daming tao sa loob. The whole place is designed with pastel blue and pink, an easy way to know that the birthday celebrant is a girl.

I smiled upon seeing the design and the place, hindi ma sakit sa mata ang pinag sama samang kulay.

Napa tingin ako sa harapan kung saan naka lagay ang pangalan ng birthday girl.

“Alirah,” pa bulong kong basa sa pangalan ng celebrant. Nag tatakha namang tumingin si Eren sa akin.

“What is it, Lana?” Tanong niya sa akin. Agad naman akong tumingin sa kanya at bahagyang umiling.

“It’s nothing, I just read the celebrant’s name,” naka ngusong sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

Inalalayan niya ako papunta sa table naming dalawa, pag upo namin ay agad kong na kita ang mga tumitingin sa aming dalawa ni Eren.

“I didn’t know that you are quite popular here,” sambit ko kay Eren pagkaraan nang ilang sandali.

“I don’t know,” umiiling niyang sagot sa akin. Na tawa naman ako nang bahagya sa sinabi niya sa akin.

“You always don’t know basta tungkol sa’yo,” sagot ko naman sa kanya. Na tawa naman siya nang bahagya sa akin.

“I really don’t know,” na iiling na sagot niya sa akin. Agad ko naman siyang inirapan at hindi na ako sumagot pa.

“Are you hungry?” tanong ni Eren sa akin. Napa tingin ako sa kanya at bahagyang umiling.

“Not really,” sagot ko sa kanya dahil nawiwili ako sa mga taong pinag mamasdan ko.

Tumango naman siya sa akin at umupo sa tabi ko. Ilang sandali pa ay lumabas na ang celebrant. She looks pretty, but not that pretty.

Agad kong napansin ang kakaibang tingin niya kay Eren. Agad itong ngumiti nang makita niya ang lalaking nasa tabi ko pero agad din namang na wala ang ngiti niya sa labi nang ako naman ang na kita niya.

Kita ko ang pagka lito sa mata niya nang ma kita niya akong nasa tabi ni Eren.

“Do you personally know the celebrant?” tanong ko agad kay Eren pagkaraan nang ilang sandali. Agad naman siyang umiling sa tanong ko sa kanya.

“No, why? Is there a problem?” nag tatakhang tanong niya sa akin.

Agad naman akong umiling sa kanya at hindi nalang sumagot.

Ilang sandali pa ay biglang lumapit sa amin ang birthday celebrant, to pay respect, Eren stood up on his sit and greeted her.

“Happy birthday, Alirah,” naka ngiting bati ni Eren dito. Agad namang ngumiti si Alirah at niyakap si Eren.

“Thank you for being here, Eren,” naka ngiting sambit nito kay Eren. Agad namang humiwalay si Eren sa yakap niya kay Alirah. Agad namang tumaas ang kilay ko nang ma kitang wala siyang balak na bitawan si Eren.

Pa buntong hininga akong lumingon kay Eren, sakto namang napa tingin siya sa akin dahil sa naging galaw ko.

“What’s the matter?” tanong niya ka agad sa akin nang ma kita ang hindi ka aya ayang ekspresyon sa mukha ko.

“I am hungry,” naka ngusong sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“I will go get us food, wanna come or you will just wait for me here?” tanong niya sa akin, completely ignoring the celebrant.

“I will just wait here,” naka ngiting sagot ko sa kanya.

Tumango naman siya sa akin at walang pa sabing umalis sa lugar namin para kumuha nang pagkain.

“Pathetic,” na rinig kong bulong ng babaeng nasa tabi ko. Tamad akong bumaling sa kanya.

“I am sorry?” tanong ko sa kanya. Agad naman siyang tumingin sa akin at bahagyang napa ngiti.

“You,” naka ngiting sagot niya sa akin.

“I am pathetic? On what part?” naka ngiting tanong ko naman sa kanya.

“Making Eren get your foods, wala ka bang mga kamay?” na iinis niyang tanong sa akin. Agad naman akong napa tingin sa kanya.

“Why do you even care?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya.

“I care because I like Eren,” mayabang niyang sagot sa akin. MAlamig naman akong na tawa sa sinabi niya sa akin. Kumunot naman naman ang noo niya sa reaksyon ko.

“What’s funny?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin.

Agad naman akong nag kibit nang balikat sa kanya.

“Really? You just laughed at me,” pamimilt niya sa akin. Napa nguso naman ako sa kanya.

“Look, I don’t wnat to ruin your delusions, so you better not ask so you can live with your perfect created world,” advice ko sa kanya. Pero paulit ulit ata siyang pija nganak dahil hindi niya ako tinigilan kung ka ano ano ko raw ba si Eren hanggang sa bumalik na si Eren dala ang mga pagkain namin.

“What’s happening here?” tanong niya sa amin. Napa tingin naman kami sa kanya. MAg sasalita na sana ako nang ma unahan ako ni Alirah.

“Who is she, Eren?” naka taas ang kilay na tanong ni Alirah sa kanya.

“She is my wife, Alirah. She is Ekaterina,” sagot ni Eren.

And that’s when her little world got crushed into pieces, when she learned that her crush now has a family on his own.