The Veil of Vengeance

Chapter 18

“Your sisters?” nag tatakhang tanong nito kay Erikson.

Tumingala ako at agad na naningkit ang mata ko nang ma kitang sa akin ito naka tingin imbes na kay Erikson.

“No, they are my best friends,” naka ngising sagot ni Erikson.

Agad namang tumango ang lalaki at hindi pa rin ina alis ang tingin sa akin kaya hindi ko rin ina alis ang tingin ko sa kanya.

“Is there a problem, sir?” seryosong tanong ko rito nang hindi pa rin niya ina alis ang tingin niya sa akin. Agad naman siyang tumingin sa akin at agad na umiling.

“None miss,” sagot niya sa akin. Humugot ako nang malalim na hininga at tumango sa sinabi niya sa akin.

Iniwas ko na ang tingin ko sa kanya at pina nood ko nalang ang mga nag d-dribble ng bola sa gitna ng court.

“Eren, this is Ekaterina and this is Tatiana, they are my best friends, Katya, Tati this is Eren, he is from turkey and having his vacation here in Russia,” naka ngiting sambit ni Erikson.

Hindi naman ako lumingon dahil alam ko naman na ang pangalan niya.

“Katya, don’t be rude,” sambit ni Erikson nang ma kita niyang wala akong balak mag salita. Sinamaan ko naman siya nang tingin at napa buntong hininga nalang.

“Nice to meet you, Eren,”

“Nice to meet you too, Güzel” sambit niya sa akin.

Agad namang tumaas ang kilay sa sinabi niya. He used his own language to call me beautiful.

“What does his last word mean?” bulong ni Tati sa akin. Agad akong ngumisi.

“Teşekkür ederim yakışıklı” “Thank you, handsome”

Gulat naman siyang napa tingin sa akin.

I speak lots of language dahil iyan ang pinag aralan ko simula nang mawala ang parents ko. I am set to inherit their businesses kaya kailangan ko talagang ma tuto nang ibang lengwahe.

“You speak turkish,” sagot niya sa akin.

“Evet öyleyim” “Yes, I am,” tuma tangong sagot ko sa kanya. Namamangha naman siyang tumingin sa akin at bahagyang namangha sa akin.

“What a smart woman,” sagot nito. Na tawa naman si Erikson sa sinabi nito.

“Yeah, she is really smart,” proud na sagot nito. Agad naman akong an tawa at sinuntok ko ang braso nito.

Just by looking at Eren’s back, that specific memory from years ago suddenly resurfaces into my mind.

“How true that you are the man from Russia,” basag ko sa katahimikan. Kita ko ang pag tigil ng mga kilos niya nang ma rinig niya ang boses ko.

Agad akong ngumisi at lumapit sa kanya.

“What do you mean?” nag tatakhang tanong niya sa akin.

“The man from russia years ago, on the basketball court, you are Erikson’s friend,” sagot ko sa kanya.

I heard him chuckle.

“You only realized it today?” tanong niya sa akin. Hindi ako sumagot sa kanya.

“Obviously,”

“Mhm, that’s one of the reasons why I offered a marriage proposal to you when my dad was telling me to get married,” sagot niya sa akin. Tumaas bigla ang kilay ko sa sinabi niya sa akin.

Lies.

I know the reason why he offered me marriage. It's his dad’s order, it is to seize my position in the underground business, because he does not want to accept that the underground business is now being ruled by a young woman, and that’s me.

“Really?” I asked, in doubt. Tumingin naman siya sa akin nang naka kunot ang kanyang noo.

“Yeah, why?” nag tatakhang tanong nito sa akin.

Agad naman akong tumingin sa kanya at umiling.

“It’s nothing,”

Tumango naman siya sa akin at hinayaan akong umupo. Habang siya aynagpa tuloy sa pag luluto.

“You know, Selen came into the company yesterday,” pag babasag ko sa katahimikan naming dalawa.

“Why?” tanong niya sa akin.

“Nothing, dinalhan niya lang ako nang lunch, siya raw ang nag luto, so we are together and she opened up to me,” sagot ko kay Eren.

Wala namang sinabi si Selen na huwag kong sabihin sa kuya niya ang sinabi niya sa akin kaya feeling ko ayos lang naman sabihin kay Eren ito.

Besides, he is a man, siya ang nakaka alam sa ugali ng mga kapwa niya lalaki.

“And then? What did you two talk about?” nag tatakhang tanong ni Eren sa akin.

“Curious?” nang aasar na tanong ko sa kanya. Tumaas naman ang kilay niya sa sinabi ko at hindi sumagot.

“She opened up about the boys who are admiring her, sometimes daw they will pop out out of nowhere just to give her foods, say hi to her, you know the typical admiring thing, but she felt uncomfortable about it,” sagot ko sa kanya. Tumango naman si Eren sa sinabi ko sa kanya.

A reaction that I don’t expect him to give me. I mean its his sister, so bakit parang wala siyang pakielam bigla diba?

“And then?” tanong pa niya habang nilalapag niya ang mga pagkain sa lamesa.

“You don’t look bothered at all,” puna ko sa kanya. Tinaasan niya naman ako nang kilay.

“I am not, Selen is a grown up now, and I want her to experience how to live a life without restrictions because all her life, I’ve hidden her into the world scared that my father might take her away from me,” sagot nito sa akin.

Iniisip ko kung paano nakaya ni Selen ang buhay na ganoon, ilang taon siyang tinago ng kuya niya, halos bawal lahat sa kanya, ultimo ang pag labas sandali ay bawal.

“I pity the girl, but it’s for her own sake, isn’t it?” tanong ko kay Eren. Tumango naman siya sa akin.

“I felt guilty most of the time but yeah, it’s for her own good,” sagot niya sa akin, Tumango naman ako sa kanya d hil na iintindihan ko kung bakit ganoon ang gina gawa niya sa kapatid niya.

“I understand you, it’s for her own safety,” tuma tangong sagot ko sa kanya. n