This chapter is dedicated to Dith and Bei. Enjoy reading po!
Buong araw na wala ako sa sarili at nakatulala lang sa kawalan. Hindi pa rin mawala sa aking isipan ang sinabi sa akin ni Medea. Hindi ko alam pero parang may mali. May kung anong bumubulong sa akin na may kung ano sa sinabi nito. Pero kung titingnan ay parang normal naman. Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba 'yon or may something talaga sa kaniyang sinabi. And the way she stares too, it's like she knows something is going on and won't even bother telling me about it.
Just like my friends and Vanessa, matagal ko na rin kilala si Medea. Pero hindi naman kami ganoon ka close. Kaklase ko ito mula pagkabata at halos ata magkaklase kami sa lahat. Kahit na hindi kami ganoon ka lapit ay alam ko na mabait ang babae. Maganda rin it
