“A-Aray, tama na po!” Iyak ko habang sinasabunutan ako ng ina ni Luca.
“Binasag mo ang vase na ibibigay ko sana kay Luca, walang hiya ka!’ Galit na bulyaw niya at mas hinigpitan ang paghawak sa buhok ko. Napaiyak na lang ako dahil sa sakit ng pagkahawak niya. Sinampal niya ako ng malakas.
“Huwag na huwag mong sasabihin kay Luca ang tungkol dito! Kundi, mananagot ka sakin.” Galit na sabi niya at napaiyak na lang ako. Buti na lang at wala pa sila Luca dito. Ayokong makita ni Abelia na sinasaktan ako ng Lola niya. I just want her to have a normal life.
Narinig namin ang busina ng kotse sa labas kaya agad kong pinunasan ang mga luha ko at napayuko at pumunta sa kusina para magluto. I heard my daughter’s voice na kinakausap ang Lola niya at nakaramdam ako ng mga yakap sa likod ko. “Hi hun
