My Significant Other

Chapter 8

Bumukas ang pintuan at niluwa ang nakasimangot na si Tyrone. Ito na naman siya sa pag simangot niya, kanina nakangiti siyang lumabas tapos babalik ng nakasimangot

"You, eat."

Sabi nito at may nilapag na paper bag sa table ko. Nakita ko ang pangalang nakasulat sa paper bag, isang tatak mula sa sikat na fast food chain.

"Kumain ka na ba?"

Tanong ko sa kanya.

"Tapos na, Blythe totoong hindi nakita masasamahan bukas dito."

Inis na sabi niya at mas lalong sumimangot.

"What's the problem?"

I asked with concern look at tumayo sa swivel chair saka ako lumapit sa kanya. Na ngayon ay naka-upo sa mini sofa.

"There's someone called me over the phone earlier, may problema raw sa kumpanya. Although its minor mabuting habang maaga pa ay maagapan na."

He said frustratedly, hinaplos ko yung buhok niya.

"Sure kang minor lang?"

I asked him, kasi kung minor lang his cool with it at sasabihin niyang normal lang sa company ang may problema. Eh, kaso mukha talagang na fru-frustrate siya.

"Yes, I am."

Sabi niya saka ako hinila paupo sa lap niya.

"T-tyrone."

Naiilang kong sabi, tinitigan niya lang ako, ang buong mukha ko, ang bawat parte nito.

His jet black eyes scan my face. Tinaas niya ang kanang kamay niya saka hinaplos yung ilong ko gamit yung daliri niya.

"I like you."

Buong-buo ang boses niya nung sinabi niya yon.

Dang this man! Mag asawa na kami pero like parin, pero okay na iyon at least alam kong gusto niya rin ako.

"Mukhang ayos ka na nga."

I said then kisses the tip  of his nose saka ako tumayo but he grab may wrist.

"Kumain ka na muna."

He commanded so I'm obliged. Tumango ako saka pumunta sa table ko para kuhanin yung paper bag.

Pagkakuha ko nung paper bag ay bumalik ulit ako kay Tyrone, pero this time sa tabi niya na ako umupo hindi na ako kumandong no.

Tahimik akong kumain habang siya ay nakapikit at nakasandal ang ulo sa sofa.

I wonder kung ano ang tumatakbo sa utak niya ngayon, knowing him hindi niya sasabihin sa akin iyon.

I ate my lunch then bumalik na ako sa ginagawa ko a minute past at natapos ko ng pirmahan ang mga dapat pirmahan. Then pinatawag ko na si Trisha para ibalik yung mga folders. Then she submitted to me some documents na dapat kong pag-aralan for approval.

I need a rest, this was an exhausting day, as soon as natapos ko ang mga iyon ay niyaya ko ng umuwi si Tyrone.

"How's the first day?"

He asked while driving with his left hand and his right hand holding my hands and gently caressing it.

"Nakakapagod." 

I honestly said, iyon pa lang ang mga ginawa ko paano pa kaya kapag totoong ako na ang namamahala.

"You should rest pagka-uwi natin."

He said then step to the break nung nag red light na.

"How can you manage to talk with me after your long day in your company? Kasi for sure na mas tambak ng trabaho mo compare from me."

I said to him.

"I can always find time if I want to."

He said then smirk.

After that tahimik akong nag masid sa paligid. I saw a pregnant woman holding a girl on her right hand and a tall guy holding the girl on his left hand walking down to the pedestrian lane. They look happy, totally happy.

Then the light flash green so Tyrone start to drive again.

Siguro nga may kulang talaga sa amin ni Tyrone. Ano kayang feeling ng magka-baby? Magka-anak? Magkaroon ng totoong pamilya?

Kung mag kakaroon man ako I will not let my child suffer. I will gave her or his needs. I will take care of them, hindi ko hahayaang mahiwalay sila sa akin. Unlike what happened to me and Jarred, ayokong maranasan nila ang pangungulila namin sa totoo naming magulang. Lalong lalo na ayoko ng broken family.

"What if,"

I trailed off.

"What if what?"

He repeat then gave me a quick glance.

"Nevermind."

I said, ayokong idagdag muna ito sa responsibility namin. For now we need to focus on our companies, hindi lang para sa amin kung hindi para sa future ng mga magiging anak namin ni Tyrone.

"Ano nga iyon?"

Pangungulit niya, umiling ako kahit alam kong di naman niya ako nakikita dahil nakatutok siya sa daan. Mas okay na iyon kesa naman maaksidente pa kami diba?

"You're saying something then nung nakuha na ang attention ko, sasabihin mo nevermind. Mas na cu-curious tuloy ako."

Sabi niya sa akin.

"Eh, kasi nakalimutan ko na yung sasabihin ko."

Sabi ko naman sa kanya.

"Your impossible Blythe, its just a matter of time."

He said then squeeze my hands.

"Am I?"

Pamimilosopo ko sa kanya.

"Binibitin mo kasi ako, eh, sana di ka na lang nagsalita. Imposible naman kasing in just a snap nakalimutan mo."

He answer then gave me a glance.

"Okay fine, what if, what if lang naman ha."

I said then stop.

"Wag ka ng mag paligoy-ligoy tell it straight to the point, Blythe."

He said habang seryosong nag mamaneho.

"What if mag baby na tayo?"

I ask then he laugh.

"Gabi-gabi tayong gumagawa Blythe. Why did you asked this all of a sudden? Tell me gusto mo gumawa na tayo dito?"

He said then chuckled binatukan ko nga, syempre hindi ganon kasakit kasi nag mamaneho parin siya. Mahirap na at baka mabangga pa kami.

"I'm serious here."

I snap out.

"What? I'm also serious."

He said then smirk.

"What if I'm pregnant?"

Diretsong sabi ko.

"Are you?"

Hindi maka paniwalang tanong niya then step to the break of his car in shock.

"Drive Tyrone! For Pete's sake, we're in the middle of the road!"

I shout in disbelief.