My Significant Other

Chapter 18

"Paki-fill out na lang po Madame."

Trisha said then point her finger on the document.

"Okay."

I said then read it quickly saka ako nag sign up.

"Ano ng balita kay Jarred?"

Tanong ko kay Trisha.

"Last usap po namin ay inutusan niya po ako sa isang ospital."

Inangat ko ang tingin kay Trisha na sekretarya ni Jarred.

"What about the hospital?"

Tanong ko dito ng naka kunot ang noo.

"May letter po na para kay Sir Jarred na sa akin niya pina received from the hospital. Then pina turn over niya lang po sa isa pang hospital."

Explain nito saka inayos ang suot niyang salamin.

"At ano ang laman ng letter?"

Tanong ko sa kanya at binitawan ang hawak kong panulat.

"Hindi ko po nabasa, at kabilinbilinan niya po na 'wag kong basahin. Masyado raw pong confidential."

Sabi nito sa akin.

"Gano'n ba? Kailan pa iyon?"

Tanong ko dahil wala talaga akong balita kung nasaan si Jarred. As in wala, at nag baka sakali lang naman ako kay Trisha dahil baka may nasabi sa kanya ang boss niya.

"Before niyo pong pumasok dito as the acting CEO missing in action na po siya."

Sabi nito at inayos ulit ang malalaglag na nasalamin niya.

"What the!?"

Gulat na sabi ko, paano ba naman kasi 'yun din yung last time na nag kausap kami.

Although halos four days pa lang ako rito sa company syempre sumagi sa isip ko yung kapatid ko. Saka no"ng dumaan siya sa bahay his wearing a suit, so panong hindi siya galing ng trabaho!?

"Yes po Madame, hindi po namin mahagilap si Sir Jarred noon. Laking gulat ko nga po no'ng inutusan niya ako, kaso trough phone lang po yung naging pag uusap namin. Kaya nga po sobrang daming natambak na trabaho sa inyo, eh."

Explain pa niya.

Ano sa tingin ni Jarred ang pinag gagawa niya sa buhay niya?

"Sige, thank you for the information you can go back to work."

Sabi ko saka inabot sa kanya yung document.

Then she left.

Kanina pa ako rito sa opisina. Hinatid ako ni Tyrone hanggang dito mismo sa office ko. I know, possessive. Pero hinayaan ko na lang siya, and thank goodness hindi ko ka floor si Daryl at buti na lang hindi gano'n kapag laro ang tadhana para maka salubong namin siya. I know, I have an creative imagination.

As I go back to what I'm doing bago pumasok si Trisha another knocked interrupt me.

"Come in!"

I shout kahit nasa screen pa rin ang mga mata ko.

Pinag aaralan ko kasi yung proposal for our company.

"Hey Blythe!"

I look up and immediately saw his brown eyes.

"Hanggang dito really?"

I joked to him.

"That's how you welcome me in your ugh, eww plain office."

He joked too then sat on the mini sofa of my office then spread his arms there.

"Wow, feel at home na feel at home."

Natatawang sabi ko sa kanya habang tinuloy ang pag-aaral sa proposal.

"You talk too much Blythe, go on don't mind me do your work. I'm just here to invade your office, because your house sucks in boredom."

Sabi niya at pinake alaman na nga ang mga gamit na nahagip ng mata niya.

"Sana sa office ka na lang ng kuya mo."

Sabi ko sakanya.

"Nah, I prefer here. Tyrone's office sucks too, and he will not let me there."

He explained.

"Why don't you work Venox? Sayang ang natapos mo."

I suggested.

"You should help Tyrone to handle your family business in other countries."

Sabi ko pa sa kanya.

"You sounds like Mom, stop it Blythe."

Sabi naman niya.

"Ah, that's it! Ang sabihin mo nag sawa kana doon sa inyo kaya dito ka ng gugulo sa amin! Kunyari pa na miss mo kami, nakong bata ka."

Sabi ko at tiningnan siya.

"I can't understand you."

He said then pout.

"Your so cute when you're pouting."

I noticed, then slowly smile crept on his lips pero it change agad into smirk.

"Don't state the obvious, and besides the word 'cute' is not enough to defined how good looking I am."

He confidently said.

"Oh, come on, here you go again. You and your self confidence!"

Natatawang sabi ko sa kanya.

Then the door opened.

"What are you doing here Venox?"

"Good morning to you too brother."

Venox said then sat again on the sofa again.

"You kiddo." Tyrone said then turn to me. "Are you ready Blythe? Mag lunch na tayo."

Sabi nito tsaka lumapit sa akin.

Sabay kaming mag la-lunch ni Tyrone, to be specific lunch date sana. Kaso mukhang hindi na.

"Can I come too?"

Masayang sabi ng kapatid niya at napa tayo pa sa sofa.

"You really wanna be a third wheel Venox, aren't you?"

Ani sa kanya ng kapatid na naka kunot ang noo.

"Then fine, go on eat lunch. It's okay, don't mind your younger brother here. I'll wait here until I die due to--"

Tyrone cuts Venox words.

"I can't believe I have an overacting sibling."

Singhal ni Tyrone.

"I can't believe too, that I have an selfish sibling."

Venox said then pout saka malungkot na umupo sa sofa.

Ang cute talaga niya hahaha, napaka isip bata.

"Hayaan mo na Tyrone. Pag bigyan mo na siya."

Sabi ko at tumayo then flash a smile to him.

"Fine."

He gave up then intertwined our hands.

"Can we eat in Filipino restaurant? I want to taste your cuisine here."

Venox ask.

"We'll eat at French restaurant."

Tyrone announced.

"But-"

"No buts Venox!"

Sabi ni Tyrone sa kapatid.

"Blythe!"

Pag tawag sa akin ni Venox para suportahan ko siya sa kapatid niya.

"Oo nga naman Tyrone, pag biŕgyan mo na si Venox. Para naman matikman niya yung pagkain rito."

Sabi ko kay Tyrone saka ko siya niyakap, syempre kaylangan may pag lambing para pumayag.

"Okay fine, nag kampihan pa."

Bulong nito kaya medyo natawa ako.

"Yes! Let's go to the elevator."

Masayang sabi ni Venox at akmang bubuksan na ang pintuan ng office ko.

"No, mag hahagdan tayo."

Anunsyo ni Tyrone dahilan upang mapa bitaw ako sa yakap sa kanya.

"What the hell?"

Venox blurt out.

"Seryoso Tyrone?"

Sabi ko dito.

At yun na nga nag talo na naman ang mag kapatid, talagang gagawa pa ng away si Tyrone. Mag la-lunch ba talaga kami o mag be-baby sit ako sa kanila?