My Significant Other

Chapter 1

"Hmm Blythe, ang sarap mo talaga."

Bulong niya sa akin matapos akong halikan sa labi.

"Tyrone," I said.

I unconsciously bite my lower lip, his words can always make me blush.

"Don't tempt me again lady, baka hindi ka na makatayo diyan."

Sabi nito at humiwalay sa yakap namin.

This man can really makes me insane by his words.

"Up!"

He then said at me at kinuha ang t-shirt niya malapit sa lamp shade.

Sinunod ko ang sinabi niya saka inayos ang pagtakip ko sa aking hinaharap gamit ang comforter.

"Kumain ka na, may pinaluto na ako kay Manang. Aalis na ako, 'wag kang aalis ng bahay, ha?"

Sabi nito habang sinusuot sa akin ang t-shirt niya.

"Yes, po!"

I said then flash him my sweetest smile.

I still can't believe that we are now married. Before we get married our relationship is like light switch, on and off kumbaga but of course, always on.

Umalis na si Tyrone dahil may pasok pa siya, kaya ako ito naiwan nanaman sa bahay. It's not like I don't want here but the boredom is killing me. Gusto kong maging full time wife pero lagi rin naman siyang wala. Kaya sa apat na sulok ng kwarto namin ko lang inuubos ang buong oras ko.

"Madame, ito na po."

Sabi ni Manang at nilagay sa hapag kainan ang mga luto niya.

"Salamat, Manang Myrna."

Sabi ko rito at humigop sa tasa ng kape na una niyang nilapag kanina.

"May kailangan pa po ba kayo?"

Tanong nito matapos ilapag lahat ng pagkain.

"Ay, sabayan niyo na po akong kumain. Hindi ko po 'to mauubos lahat."

"Wag na po, mauna na po kayo." Nginitian niya ako saka inayos ang upuan na kaharap niya.

"No, I insist po," sabi ko rito.

Hindi na nga siya nakatanggi dahil nginitian ko siya ng matamis. Tuwing umaga lang kami nakakapag-usap ni Manang kaya kung ano-ano ang tinatanong ko.

"So, Manang gaano na po kayo katagal na nag tra-trabaho kay Tyrone?"

Tanong ko sa kanya.

"Matagal na rin, labing tatlong taong gulang o labing apat siya yata no'n sa pagkaka tanda ko nang mag simula akong mag trabaho sa kanila."

Pag kwe-kwento ni Manang Myrna.

Hindi na rin maikakaila na tumayo siyang parang Nanay kay Tyrone.

"Ang tagal na rin po pala, edi gamay na gamay niyo na po yung ugali niya."

Sumubo ako ng kanin at nakinig ng mabuti.

"Syempre naman, may pa iba-iba siyang ugali. 'Yun lang naman 'yung problema ko sa kanya, eh," she said.

"Oo nga po, eh, napaka-moody niya po. Daig pa po ako, may pagka-bipolar po yung alaga niyo na 'yon!" sabi ko

Natawa at napa-iling na lang si Manang dahil sa pag sang-ayon ko.

Nasa gitna kami ng aming kwentuhan at pagkain ni Manang no'ng biglang mag-vibrate ang phone ko na nasa mesa.

"Yes, hello?"

I answered the call.

"Blythe!"

Narinig ko na naman ang maka-basag eardrums na boses na 'yon.

"Kyla?" tanong ko.

"Ako nga, baka naman Blythe! Wala ng paramdam matapos mag asawa, ha! Iba rin, mag kita naman tayo."

Rinig kong sabi ni Kyla mula sa kabilang linya.

"Sino sa atin ang halos makalimot na dahil sa kanong nakilala niya? So, sino? Sabihin mo." nanghahamong sagot ko.

Ang lakas mang sumbat ng isang 'to.

"Basta Blythe susunduin kita diyan sa mansyon ng iyong mahal na asawa! Marami kang utang na kwento sa akin. Miss na kita!"

Sabi nito na ikinatawa ko, hindi talaga mawalan ng sigaw ang bawat salitang sasabihin niya. Mabibingi talaga ako sa kanya kung saka-sakali.

"Oo, na oo, na kumakain ako istorbo ka. So, hintayin na lang kita rito, miss na rin kitang babae ka."

Sagot ko sa kanya saka kami nag paalam sa isa't isa at binaba ang tawag.

"Pasensya na po Manang yung kaibigan ko po kasi."

Paliwanag ko, sinuklian niya lang ako ng ngiti.

"Okay lang po Madame."

Sabi nito at uminom ng tubig.

"Akyat na po ako."

Pagpapaalam ko sa kanya bago tuluyang tumayo mula sa hapag kainan.

Wala pang kalahating oras ay natapos na akong maligo. Binilisan ko na dahil panigurado parating na si Kyla.

Hindi nga ako nag kamali, pagsilip ko sa bintana bumungad ang kotse nito, nakarating nga siya agad.

"Eh, ano ba Blythe gaano ba kalaki?"

Tanong nito at may hand gesture pa, maloko talaga.

"Manahimik ka nga Kyla," sabi ko rito habang umiikot kami sa loob ng isang boutique.

"Ang selfish mo naman Blythe, ano nga kasi? Feed my curiosity!"

Sabi nito sabay alog sa balikat ko.

"Kahit kailan talaga, puro 'yan ang laman ng utak mo."

Sabi ko habang tumitingin ng mga perfumes.

"Size o performance Blythe?"

Talagang hindi pa siya nagpa-awat at kumuha ng cylinder shape perfume bottle at pinahawak sa akin.

"Ano ganyan ba yung kay Tyrone?"

Binatukan ko nga siya dahil sa tanong niya.

"Kaya pinagtaguan talaga kita pagkatapos no'ng honeymoon dahil alam kong tatadtarin mo ako ng tanong," sabi ko rito.

Wala namang kaso sa akin yung mga tanong ni Kyla. Sanay na ako sa kanya, ganyan kasi talaga siya. Ang sakit lang talaga sa tenga at nakakahiya kung may makakarinig.

"Sabi na nga ba, eh, nag tago ka talaga no'n." She snap her fingers animo'y hinayang na hinayang talaga.

"So, kamusta kayo nung kano na nakilala mo no'ng kasal?"

Tanong ko sa kanya at nag try ng ibang perfumes sa pulso ko.

"Wala na 'yon, iniwan ko na. Manyak, eh, tapos may asawa na pala. Eww lang, ganito ako pero di ako maninira ng relasyon. Pero pwede na rin kung tuksuhin ako ni fafa Tyrone."

Seryosong sabi nito.

"Spell ASA?"

Nang-aasar kong tanong sa kanya saka niya ako inirapan kaya natawa ako.

Lumipas ang buong araw sa pag kwe-kwentuhan namin ni Kyla. Pero hindi parin sapat dahil kapwa hindi kami maubusan ng topic na pag uusapan, ni hindi ko na nga napansin ang oras, eh. Sigurado naka-uwi na si Tyrone sa bahay, maiintindihan naman niya siguro kung bakit ako umalis diba? Sana.

Ba't kasi sa lahat ng pwedeng kalimutan pag pa-paalam pa ang nakalimutan ko.