Malakas pa din ang ulan pero wala ng kidlat at kulog. Medyo kumalma na si Alona, at unti-unting nawala na ang kaba na naramdaman.
"Okey ka na?" tanong ni Jaxel sa kanyang nang bigla siyang kumawala sa pagkakayakap dito.
Tumango si Alona. "Medyo okey na ako, Boss," sabi niya, at nagbaba ng tingin.
"Mabuti naman kung gayon," sabi ni Jaxel, at hinawi ang ilang hibla ng buhok na nakaharang sa kanyang mukha. "Paano kung mag-isa ka lang sa bahay at biglang kumulot at kumidlat?"
"Maglalagay na lang ako ng earpiece at magtatalukbong ng kumot."
Ginagap ni Jaxel ang kanyang kamay. "Don't worry, I will see what I can do. Maybe I will make your room sound proof para hindi ka na kabahan."
"Hindi na kailangan, Boss. Hindi naman madalas umuulan eh."
"No, it's the least I do for you," sabi ni
