Kinausap niya ako mula sa kaniyang past sa kwarto ko. Hindi ko naman siya tinatanong pero siya na mismo ang nag-umpisa na magkwento.
“Bakit naman kayo naghiwalay? Dahil ba ikakasal ka sa kapatid ko dapat at sa akin naman ngayon?”
“Maybe? Sixteen years pa lang ako no’n at hindi pa seryoso sa pag-ibig.”
Sixteen years old?
“Hindi na kayo nagkabalikan? Maganda naman siya at successful! Hindi katulad ko na hindi pa maayos ang buhay at alam mo naman na walang patutunguhan kung hindi ako nadawit bilang Villion.” para siyang nagalit sa aking sinabi.
“It is not about that, Dash. Bata ka pa at alam kong may balak kang gawin in the future, and I’ll watch and guide you until you reach your dream.” gusto ko ng maiyak. Ito na ata ang isa sa mga magandang narinig ko sa buong buhay ko.
Sabihin na na
