“T-teka, wala naman sa usapan natin ‘yan, ah!” ani ko nang hawakan ni Shad ang aking kamay at nang maupo sa sofa mula sa hotel. “Ayos naman iyon saka mas mabuti iyon para kay Mickey.” hinayaan ko na lamang siya kung ano ang itawag niya kay Micka.
Bahala na siya sa buhay niya kung ano ang gusto niyang itawag, dahil nakakailang ulit na rin naman na ako sa kaniya ay hindi niya pa rin inaayos ang tawag.
“Ayaw nga ni Micka na pumuntang Manila tapos dadalhin mo pa sa ibang bansa? Nasisiraan ka na ba, Shad?” kunot ang aking noo na itanong iyon sa kaniya.
“Chill, Saindele.”
“Para ko nang anak si Micka, okay? Para ko na siyang anak at nakababatang kapatid. Gagawin ko dapat na Villion ‘yan, e!” gigil ko pang sabi sa kaniya. “Pumayag naman siya sa desisyon ko,” sambit niya na ikinagulat ko. “
