Chapter 28
Josephine’s Pov
ILANG ARAW na akong nakatira sa bahay nila Zeny. Hindi talaga nila ako pinabayaan. Binigyan pa nila ako ng damit at higaan. Gusto ko sanang magpaalam na sa kanila at umalis na upang hindi na ako makadagdag pa sa problema ng pamilya nila.
Hindi naman kasi mayaman ang tumulong sa ‘kin. Ang negosyo pala nila ay nagtatanim ng mga gulayan. Kaya sila pumunta ng Manila upang ipagbili ang mga nakuha nila sa mga tanim nilang gulay.
Mahirap ang buhay pero napakabuting tao. Kahit hindi nila ako lubusang kilala ay hindi nila ako pinaalis dito at talagang inalagaan pa nila. Pati sugat ko ay si Zeny ang naglilinis.
Mas gusto ko pang mamuhay dito. Salat man ang pamumuhay nila ay nakikita kong masaya naman sila sa buhay. Minsan ay napapatitig na lamang ako kapag nakikita
