Chapter sixty one
WILMA’S POV’S
Gabi na ngunit hindi parin ako iniwan ni Delfin, halata naman sa kanya na aligaga siya na naghihintay sa kasama ko pero sorry to say, hindi na babalik yung nurse ko, sa akin ka muna ngayong araw Delfin.
“ Halina kayo, kakain na tayo ng gabihan.” Si lolo ang nagtawag sa amin ni Delfin. “ Mabuti naman at narito ka Delfin, halika, saluhan mo kami.”
“ Salamat po.” Nahihiyang sabi niya.
Inalalayan ako ni Delfin kahit na may saklay ako, napangiti tuloy ako ng wala sa oras, ano ba naman yan, kinikilig ako ng wala sa oras.
“ Baka masakit pa ang binti mo apo.”
“ Hindi na masyado lolo.”
“ Nasaan ba yung nurse mo? Bakit hindi mo kasama?”
“ Ah eh, ang sabi niya sa akin may emergency daw siyang pupuntahan kanina sa pamilya niya kaya hinayaan ko na, malay mo lolo
