Chapter thirty four
KATRINA
Hindi pumasok si Delfin ngayon, nagtataka nga ako kung bakit hindi pa siya umaalis, nagpapaligo siya ng kalabaw niya sa labas.
Dapat ganitong oras nakaalis na siya, maaga palang dapat kaso bakit kaya hindi siya pumunta sa buid.
“ May nangyari ba? Bakit hindi ka pupunta sa bukid?”
“ Wala naman, gusto ko lang ng pahinga.”
“ Hi Rina!” may sumigaw na boses lalake sa malayo, tinitigan ko ito at si Oman ang nakita ko, may mga kasama siya na taga barrio nila, at kumakaway siya sa akin.
“ Sinasabi ko na nga ba.” Rinig kong bulong ni Delfin habang nakatingin kanila Oman, anong ibig niyang sabihin sa sinabi niyang yun? Inexpect na niya na pupunta dito si Oman?
Ngumiti lang ako sa kanila, approachable naman sila sa akin kahapon kaya hindi ko sila kailangan sungitan
