My Yummy Gurang

Chapter 13

~Cyrus De Silva~

Nag doorbell na ako at nagulat ako sa aking nakita nang bumukas ang pinto. Tumagaktak ang pawis ko at parang tumalon ang puso ko sa kaba.

Paano ba naman, pag bukas ng pinto, ang bungad agad sa akin ay ang nanununtok na cleavage ni Ms. Rama. Napalunok ako sa nakikita ko. Ibang-iba si Ms. Rama na nasa harap ko ngayon. Nakasuot siya ng maikling maong shorts, kitang-kita ang makinis at maputi niyang hita. naka spaghetti sando lang siya na kulay pula kaya litaw na litaw ang kaputian niya. Tapos bakat na bakat ang hubog ng bilog na bilog niyang dibdib pati ang u tong. Wala kasi siyang suot na bra. Wala rin siyang suot na makapal na salamin, kitang-kita ang expressive eyes niya.

Natuod lang ako sa kinatatayuan ko dahil sa pagkabigla. “Ahm… good evening po Ms. Rama. Ay good afternoon pala–” nauutal kong bati.

Humagikgik siya, ang cute lang ng mahinhin niyang tawa. “Wala pang twelve, Mr. De Silva, so technically, it’s still morning dito sa Philippines,” sabi niya at napakamot na lang ako ng ulo.

Paano naman kasi ibang-iba talaga siya kumpara sa school. Naka palda siya na hanggang tuhod at naka sara ang lahat ng butones ng kanyang blouse na maluwag. Kagalang-galang. Terror teacher ang atake.

“Kinakabahan ka yata Mr. De Silva. Don’t worry, hindi naman kita kakainin,” sabi niya at muling humagikgik.

Kinakabahan talaga ako pero dahil mukhang good mood si Mam ay napapawi ang kaba ko. Tapos bigla niya kong binigwasan sa dibdib. Pota, ang liit ni mam pero ang bagsik.

“Ano ba yan, Cyrus. Kinakabahan ka ba? Nakakawala ng pagka cool yan. Nasan na angas mo?” sabi niya habang hila-hila ang pulsuhan ko papasok sa loob.

Tapos nang madala niya na ako sa sala ay inalok niya akong maupo sa sofa. Hindi na ako nahiyang umupo at nilibot ang tingin sa bawat kanto ng bahay niya. Grabe ang ganda ng bahay niya, simple lang, wala masyadong furnitures o appliances pero ang cozy at modern ng design.

“Speaking of kakainin—” sabi niya at inilapit ang mukha niya sa akin. Napa hugot ako ng panyo sa bulsa ko dahil namumuo ang pawis sa noo ko. Nakayukod kasi siya sa akin at nakaladlad ang cleavage niya, ang lalim ng guhit at ang lusog ng kanyang dibdib. Sa svso niya yata napunta ang height niya. Kaya pala puro pang manang na maluluwag ang damit niya dahil ubod siya ng hot kahit pa kinulang siya sa height. Pero sa tingin ko, sakto lang ang taas niya, sadyang matangkad lang kasi ako.

“I-prepare ko lang ang lunch natin ha. Wait ka lang diyan,” sabi niya at biglang humalakhak. Kinabahan talaga ako. Kakaiba si Ms. rama outside ng campus.

“Ahm Ms. Rama, kaka breakfast ko lang. Huwag na po kayong mag-alala,” pasigaw kong sabi dahil naroon na siya sa kusina at hawak na ang sandok.

Napatayo ako at sinundan ko siya sa kusina. Nakababa na ang sandok niya at nakanguso ang labi niya. Ang cute lang, parang bata na nagtatampo.

“Sige na nga, nakakagutom yung amoy, masarap siguro yan,” sabi ko. Gutom na rin naman ako dahil konti lang ang kinain ko kaninang almusal dahil nagmamadali ako.

Bigla siyang ngumiti at nag sandok na ng niluto niya. Hindi ko pa nakikita kung ano iyon pero base sa naamoy ko ay grabe ang bango, nakaka gutom. Adobo.

“Please have a seat,” sabi niya at hinain na ang mainit-init at umuusok pa na chicken adobo sa tabi ng mainit rin na kanin. “Pasesya na, ito kasi ang specialty ko kaya ito ang naisip kong lutin without asking you.”

“Ay nag-abala ka pa, Ms. Rama. Ok lang naman ako, kahit ano pa ang ihain mo, mukhang masarap po kayong magluto, Mam.”

“Bolero. Heart na lang ang itawag mo sa akin. Wala naman tayo sa school,” sabi niya at umupo na sa tapat ko. Pagkatapos ay sinandukan ako ng kanin at ulam.

Hearty ang totoo niyang pangalan– Hearty Rama. Kahawig niya si Athisa Manalo na pinaliit at chubby.

Sa kalagitnaan ng kain namin, panaka naka ang tingin ko sa kanya. Ang sarap talaga ng luto niyang adobo pero mas masarap pa rin magluto si ninang. Gusto ko sana siyang tanungin kaso nahihiya ako. Kaya pagkatapos namin kumain ay ako na ang nagligpit ng pinagkainan namin ngunit agad niya akong pinigilan.

“Ano ka ba, ako na yan. Bisita kita. I'll do the dishes later. Upo na tayo dun sa sala at makapag usap na.”

Sinundan ko siya sa sala at inalok niya akong umupo doon sa tabi niya. Sumunod na lang ako kahit na ang awkward na masyado yata kaming close.

“Ahm, Ms. Heart. Bakit mo ko pinapunta dito sa bahay mo?” lakas loob kong tanong sa wakas.

“Mag-uusap tayo. Sesermunan kita kasi ikaw lang ang pasaway kong estudyante. Kapag bumagsak ka dahil sa negligence mo, magiging panira ka sa goal ko at credentials. Nakakahiya naman bungangaan kita sa faculty room. You don't like that either, do you?”

Napangiti ako. “Buti naman po, Ms. Heart. Akala ko kasi ay may masamang balak ka sa'kin.”

Napahalakhak siya, sobrang lakas kaya tinakpan niya ang bibig niya.

Napa-inom ako ng basong tubig na nasa center table na may mga wine, wine glass, at ice cubes container din na nasa ibabaw. Medyo nahiya ako sa nasabi ko.

“Oh my gosh, Cyrus. You're so hella funny. Akala ko ba eh bad boy ka—”

Tuwang tuwa siya at pinaghahampas pa ako sa balikat ko. Kung sa school kami ay hindi mo siya makikitaan ng ganitong asal. Pati ang pananalita niya. Imbis na hella funny, ang sasabihin niya ay you are very humorous o kaya ay you're quite funny, your wit is impressive.

“Sorry Ms. Heart. Ang totoo nga niyan nagdadalawang isip ako pumunta kasi alam kong mag-isa ka lang, baka akitin mo ‘ko. Gaya niyan, may alak na agad sa table.”

“Eh diyan naman talaga ang lagayan niyan para sa mga bisita ko o kaya gusto ko lang uminom. But it doesn't mean, pag may alak may balak.”

Muli siyang tumawa, mas malakas pa kaysa kanina. Nangingilid na ang kanyang luha kaya pinunasan niya ito. Nakakatuwa si Ma'am, parang tropa tropa lang kami. Ang cool pala niya. Akala ko kasing boring ng subject niyang World History ang personality niya dahil iyon ang pinapakita niya sa klase.

“Oh my, Cyrus. It's been a while since I had a good laugh like this.”

Binigyan ko siya ng ilang segundo para maka-recover sa pagtawa. Sumandal siya sa head rest ng couch at parang may dumaang angel dahil biglang tumahimik.

“So, Cyrus. Bakit ba kasi… akala ko naman ay magtitino ka na.”

“Anong bakit kasi, Mam? Pinipilit ko naman pong pumasok Ms. Heart kahit nga pagod na pagod at antok na antok na ko.”

“Exactly, bakit ka ba nagpapakapagod?”

“Nagpa-part time job po kasi ako, Ms. Heart.”

“Yeah, yeah, I know. But may I know the reason why?”

Should I tell her? Nakakahiya naman. Napansin niya yata na hindi ako komportable na mag open up sa kanya. Hinawakan niya ang kamay ko at tumitig sa aking mga mata. I just looked back at her.

“Cy, I’m your adviser, your guardian during school hours, but even outside these walls, I genuinely care about you. I want you to know you can count on me not just as your teacher, but as a friend too. Ano ba kasing problema mo? I’m aware of your family situation, and I know your foster mom provides well for you. Alam ko ring mas gugustuhin niya na mag focus ka sa pag-aaral…”

Nakaka-touch naman ang sinabi ni Ma'am. Talagang may malasakit siya sa estudyante niya. Kaya dahil sa gestures niya sa akin ay kahit papaano ay mag open up ako sa kanya.

“Kasi Ms. Heart, as you've said, well-provided ako ng foster mom ko. All throughout my life… so it's payback time. Gusto ko naman na ako yyng maghirap at mag sacrifice para sa kanya. She's not getting any younger. Gusto ko mag retire na siya soon at ako naman ang mag-alaga sa kanya.”

Hanggang dun na lang ang kaya kong sabihin sa kanya. Hindi ko na nilaliman pa ang detalye dahil nakakahiya. Para na rin maprotektahan si Via. Hindi naman sa kinakahiya ko siya pero hindi pa ito ang tamang panahon. Marami pa akong dapat patunayan para maging smooth na ang lahat.

Parang natahimik siya at lalong humigpit ang hawak niya sa kamay ko kaya napatingin ako sa kanya. Nagulat ako dahil parang iiyak na siya.

“Oh my gosh, Cyrus. I wish I had an anak like you. O kaya pwede rin bigyan mo ko ng anak.”

Binawi ko ang kamay ko sa pagkakahawak niya at bahagyang napa-urong palayo sa kanya.

“Charot lang yung bigyan mo ko ng anak. Ako na lang ang magbibigay sa'yo,” sabi niya at napabuka lang ang bibig ko.

Parang ganun din ang ibig niyang sabihin. Para kasing nagbibiro lang talaga siya pero parang hindi. I guess ito yung sinasabing jokes are half meant.

“Ako na lang ang magbibigay sa'yo ng trabaho. Ano ka ba!” paglilinaw niya sabay hampas sa balikat ko at muling humagikgik. Lakas ng trip ni Mam.

“Anong trabaho mam? Saka sayang naman yung work ko. Malaki ang sahod.”

Napa-irap siya. “Pag nagkasakit ka at hindi makapagtapos ng pag-aaral, mas malaki ang gagastusin mo at mawawala sa'yo. Yang call center, nandyan lang naman yan, pero ang offer ko sa'yo eh ngayon ko lang io-offer. First time at tanging sa'yo lang.”

“Ow…. Interesting. Ano pong work Ms. Heart? Kaya bang tapatan yan ng sahod ko sa call zener?”

Napahagikgik na naman siya. “You're underestimating me, Mr. De Silva. Mukhang need ko na mag flex ng connection ko… daddy ko ang congressman mo.”

Ngumiti lang ako. Tapos nagpatuloy na siya sa sasabihin niya. “Well, I can offer you… maging student assistant ko. Why not di ba?”

Napatango ako. Mukhang maganda nga yun. Mas madali pang gawin. Hindi pa ako puyat at dagdag pa sa grades.

“Anong gagawin ko Ms. Heart? Bukod sa taga bitbit ng gamit niyo?”

“Well, taga chech ng mga test papers. Alam mo sa sobrang dami grabe nauubos ang oras ko, hindi ako maka movie marathon. Tapos ahm ano pa ba ang duty mo? Simple lang naman, ipapa alala mo lang task ko, ang nakalagay sa agenda ko. Mag encode ng kung ano anong data. Uutusan kong bumili ng ganito ganyan… ganun lang naman.”

“During sa school lang naman yan di ba at free time ko, kasi may klase rin naman ako.”

“Yeah… pero hindi lang sa school limited ang service mo ha…”

Napatingin ulit ako sa kanya. Parang lagi akong nagugulat sa teacher kong ito, laging may pasabog.

“Alam mo kasi, nahihirapan akong kumuha palagi ng magkukumpuni dito sa bahay. Alam mo naman mag-isa lang ako. Kailangan ko ng magmemekanino ng makina ng minika ni Monika,” pabulong niyang sabi sa tenga ko parang nang-aakit.

Kinabahan ako at sa sobra kong taranta ay nadampot ko ang baso ng malamig na tubig at nilagok ko ito ng isang inuman. Pero pota, bakit ang tindi ng hapdi ng hagod sa lalamunan ko? Mas matindi pa sa beer, parang gin. Pagtingin ko sa bote na katabi ng basong kinuhaan ko, rum ang nakalagay. Langhiya, hard drink pala ang nainom ko. Hindi ako umiinom ng may mataas na alcohol content dahil mababa ang alcohol tolerance ko.

“My gosh, Cyrus. Joke yun eh. Hugasan ko nga muna yungbplato. Diyan ka muna, magpahinga o kaya manood,” sabi ni Ms. Heart at pumunta na nga ng kusina para mag hugas. Parang may pagka OC siya, gusto niya laging malinis at organized.

Iniwan niya ako sa sofa at napapikit na lang ako. Tinamaan na yata ako ng rum na yun. Samahan pa ng pagkabusog at wala pang masyadong tulog.

Habang nakapikit ako, naramdaman ko ang pag lundo ng sofa. Malamang ay tumabi si Ms. Heart sa akin. Hindi ko maibukas ang mga mata ko, ang sarap ng pagpapahinga ko. Pero ramdam ko ang presensya niya at ang titig niya. Alam kong pinagmamasdan niya ang mukha ko ng tahimik. Naramdaman ko rin ang pag haplos niya sa dibdib ko ng dahan-dahan na para bang gustong ipasok sa loob ng damit ko ang kamay niya. Bumababa ang haplos niya sa aking abs.

“Ah cute naman ng baby bad boy na yan… pano kung totoo yung, pag may alak may balak? Halik o bagsak? May isa pa kong offer… extra service…”

Grabe ang boses ni Ms. Heart, pang bedroom voice. Tinitigasan ako. Hindi ako makagalaw sa sobrang kaba at pagkabigla. Hindi ko inaasahan na ganito si Ma. Rama. malayong malayo sa pagiging terror teacher. Pero aaminin ko, ang sexy niya talaga. Pero 22 lang siya, hindi pa siya pasok sa standard ko na cougar. Pero grabe ang pang aakit niya.

Shet na malagkit na lang ang nasabi ko sa isip ko.

HUWAG PO MAM, MARUPOK AKO.

ABANGAN ANG SUSUNOD NA CHAPTER…