Naka upo lang ako labas ng Seven eleven. Napansin ko ang kalangitan na na parang makulim'lim at nag babadyang umulan.
Wala pa naman akong dalang payong. At 8:pm narin ng gabi.
"Naka uwe na kaya si Azrael!, Malamang hindi pa!?, baka nga nandun siya ngayon sa bahay ng girlfriend nya!,.." Malungkot nitong sambit sa kanyang sarili.
Napayakap ako sa sarili ko ng biglang bumuhus ang malakas na ulan, at ako nalang ang nakatayo duon sa gilid ng Seven Eleven, na parang basang sisiw.
Muli ay hindi ko na naman napigilan ang luha ko, gusto ko nalang umuwe sa bahay nila mommy, or sa privince kung saan tahimik ang buhay ko, yung walang ganito, yung hindi ako nasasaktan!!,, Kung saan malaya kong nagagawa ang lahat ng gusto ko at higit sa lahat, wala akong problema, simula ng kinuha ako nil
