[Erich's Point of View]
Halos wala kaming pahinga ni Sophie. Utos dito, utos doon. Ginawa kaming alila ni Isabel. Ang bahay ay sobrang magulo, at hindi ko nga mahagilap kung nasaan ang pinto.
"Mom, how long are we going to do this? Tiyak nagaalala na sa atin si dad," wika ni Sophie na ramdam ko ang pagud. Nagbuntong-hininga siya at umupo sa tabi ko.
Nakaw lang ang pahinga namin. Nakakapagpahinga lamang kami kung naglininis kami sa banyo. Hinarap ko si Sophie at hinawakan ko ang kamay niya. Ako ang Ina, kaya kahit maski ako ay pagod na, kailangan kong magpakatatag para sa anak ko.
"Don't worry, may magliligtas din sa'tin. Pray lang tayo anak," sagot ko.
I never lose my faith on God. Alam kong test lang ito. Binigyan niya ako ng isa pang buhay, kaya sa bagong buhay kong ito, hindi ko
