Chapter 33

1528 Words

[Erich's Point of View] Natatakot ako na medyo excited. This month na ang kabuwanan ko, and if course nag-aalala ako dahil sabi nila mahirap daw any manganak. Kinapa ko ang tiyan ko at napangiti ako. "Ayos lang. Kahit anong hirap ay titiisin ko para sa'yo anak. Huwag mong pahirapan si mama, kapit ka lang baby makakalabas na rin diyan. Kapag lumaki ka na, huwag kang mag-alala... kahit wala ang dad mo, may Uncle at Tito ka naman na nagmamahal sa'yo. Mahal kita anak," bulong ko habang nakangiti. Biglang may kumatok sa pinto kaya nagulat ako. I'm not expecting someone na magpunta rito. Sinundan ko si Manang Kalay hanggang buksan niya ang pinto. Sumilip ako kung sino, ngunit nabigla ako nang makita ko si Fiona na madungis ang mukha, at ang kaniyang damit ay may mga punit. Hindi na ako nag-at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD