Pinikit ko ang mga mata pagka-akyat sa puno. Hindi ko akalain na ganito pala ako kahina. I can't move on from what happened to my Mom and my little sister. Kahit sino rin siguro ay hindi magagawang makamove on sa ganoong insedente.
Nakarinig ako nang yabag ng mga paa papunta sa direksyon ko. She's Cassy, I have a huge crush on her since the first day I saw her. She's known for being the funniest girl in our school, pero madalas na siyang inaasar dahil wala na raw itong Mommy. Pareho pala kami..
Hindi ko alam kung paano ko siya icocomfort dahil paiyak na siya ngayon. Hindi ko rin siya magawang lapitan at kausapin. Pinangungunahan ako ng kaba..
“Tumutulo ang sipon mo. Pakipunas naman.” s**t, bakit 'yun ang nasabi ko?
Nagpahid ito ng luha at masama akong tinignan. Kung hindi nga naman ako
