Kulang na lang ay paliparin ko ang aking sasakyan para lang mabilis na makarating sa bahay ni Miguri. Sabik na akong ipaalam sa kanya na malaya na ako dahil pumirma na si Shirlie sa aming annulment paper. Kaya naman walang pagsidlan ang matinding kasiyahan sa puso ko habang binabaybay ang kahabaan ng highway. Simula ng umalis ako sa bahay ni Paul ay hindi na nawala ang ngiti sa mga labi ko. Iyon bang pakiramdam na sasabog na yata ang puso ko. Dahil sa sobrang kasiyahan ay ako na ang nagmaneho habang ang isang sasakyan na lulan ng aking mga tauhan ay nakasunod lang sa hulihan ng kotse ko.
Marami akong magandang plano sa aming dalawa, at isa na run ay binabalak ko na maninirahan kami sa malayo. Sa isang lugar na walang nakakakilala sa aming dalawa. Sa lugar kung saan ay makakapamuhay kami
