“Goodbye memories.” I murmured habang hinahaplos ang nag-iisang picture namin ni Lucas na naka-frame. Kuha ito nung mismong araw na nalaman ko lahat.
At ngayon, napagpasyahan kong mas maghihilom ang sugat sa puso ko kapag iniwan ko ang lugar kung saan naroon ang mga taong nanakit sa'kin. Pakiramdam ko hindi ako makahinga ng maluwag sa tuwing naiisip kong kasama ko lang sa bahay ang isa sa mga taong sumira sa buhay ko.
Oo, sinira nila ang buhay ko. Dahil mula nang minahal ko si Lucas, itinuring ko na siyang mundo ko.
Kaya halos mawala ako sa sarili matapos akong sirain ng sarili kong mundo.
Inilapag ko ito sa study table ko at pinagmasdan sa huling pagkakataon ang bawat sulok ng kwarto ko. Hindi ko alam kung kelan ako makakabalik, pero sigurado akong matatagalan bago tuluyan
