( HAZEL DEL MUNDO )
Habang ng aayos ako ng Aking sarili ay Bigla-bigla na lang tumulo Ang aking mga luha Mula sa'kin mga mata.
Hindi pala Ganon kadali na tanggapin sa sarili na nawalan ka ng Isang buhay na inaasahan mo na mahahawakan mo. Pag dating ng panahon..
Yung buhay na akala ko magbibigay ng kaligayahan sa'kin ay siyang magbibigay din ng matinding kalungkutan.
Napaupo ako sa sahig ng Aking kwarto. Habang umiyak ay Isang katok mula sa'kin pinto. Ang aking narinig.
Isang pamilyar na boses Ang aking narinig ng bumukas. Ang pinto ng Aking kwarto.
"Hazel.? Papasok na ako sa Kwarto mo.
Nang sabihin ni Dominic Yun ay naramdaman ko na Lang ito na nasa Aking Likuran na, Iyak parin ako ng iyak kahit nasa Aking tabi na ito.
"Hazel.."
"Alam ko na masakit para SA'yo na ganon na Lang
