“Ayoko, Lorenzo. A-yo-ko.” Isa-isang ani ni Zoraida sa panghuling mga salitang binanggit nang makababa na sa sasakyan ni Lorenzo. Nasa labas sila ngayon ng university, hindi na pinapasok pa ni Zoraida si Lorenzo sa parking lot. Hindi niya alam pero parang natatakot na siyang pumunta roon. Ang dami na kasing nangyari sa lugar na iyon at natatakot siya na baka kapag bumalik siya roon ay mauulit lamang lahat ng iyon.
Iilan sa mga estudyanteng maagang papasok ay napapatingin na sa gawi nila dahil kanina pa sila roon nagtatalo.
“Kahit isa lang.” Si Lorezo at itinuro ang pinakabata sa tatlong lalaking matuwid na nakatayo sa gilid niya. Magkakatyulad ang suot na damit, magaganda ang mga pangangatawan at malinis ang mukha, ganoon rin ang gupit.
“Kahit si Elijah lang. Please, Zoraida. G
