Naghilamos ako sa loob ng banyo saka muling naglagay ng manipis na make up. I was still panting while doing that but I manage to stand still.
I should calm myself. Hindi dapat ako umaktong na parang naiihi kapag nasa malapit. I must act like I don't care. I must act like I am not weak. I must act like I am not affected.
Kinalma ko muna ang sarili ko bago tuluyang lumabas. Diretso lang ang lakad at tingin ko nang makalabas. When I reached our table Jerome immediately smiled at me. Tumayo pa siya para ipaghila ako ng upuan na mahina ko namang pinasalamatan.
"Okay ka na?" tanong niya habang paminsan-minsan na sumusulyap sa likuran ko.
I swallowed hard before nodding. May kakaiba sa mga mata niya na hindi ko na pinagkaabalahan pang pansinin. He knew something about me. At alam kong namukh
