"Will you marry me?" halata sa boses niya ang kaba. Nakatitig lang kasi ako sa kaniya ng ilang minuto at hindi siya sinasagot. Nakaluhod siya sa harap ko't nakalahad ang isang simple ngunit magarang diamond ring
"No," tumingala ako para hindi niya makita ang mukha ko.
"K-kezia..." hindi ko alam kung maaawa o matatawa ako sa boses niya, mukha kasing paiyak na siya.
"Hahaha! Kidding, of course! Yes, baby!" natatawa kong saad, rinig ko ring nagtawanan ang mga kasama namin dito ngunit nanatili siyang walang kibo.
"Zach!" pinitik ko ang noo niya para bumalik siya sa wisyo. Kinuha ko ang singsing at isinuot bago siya hinila patayo.
"T-totoo?" mahinang wika niya. Tumango na lang ako, hindi matanggal ang ngiti sa aking labi.
"Wala ng bawian 'yan ah!" hindi na niya ako hinay
