A Billionaire's Love

KABANATA 17

I am just currently in my house refusing to go to work kaya naman kay kuya Salvius ko muna pina hawak ang kumpanya. I don’t have the heart to work right now. Naka higa lang ako sa kama ko at hindi ko alam kung anong gagawin ko.

Napa lingon ako sa salamin na nasa gilid ng kama ko, it was a mirror that came from Genevieve, it was her gift for me.

All the things on my house came from Genevieve, kaya lahat ng sulok ng bahay ko ay siya na naman ang na aalala ko and it’s giving me headache.

“Why do you always appear on my mind when I don’t want to?” na iiling na sambit ko sa sarili ko at tumayo ako, tinignan ko ang sarili ko sa salamin. I pursed my lips as I stares at my reflection on the mirror. All of the things that happened to me seemingly came back into my mind.

All the cruelty I did creeped on my mind, all I can see is myself and treating Genevieve so bad that it left scars on her body, I saw her eyes that full of tears also.

“What did I do?” tanong ko sa sarili ko habang naka titig lang ako sa repleksyon ko sa salamin.

“f**k,” sambit ko sa sarili ko nang ma ramdaman ko ang pag sakit ng ulo ko, naka upo ako dahil sa sobrang sakit na hindi ko kinaya. Nanatili akong naka titig sa salamin, and that’s when I realize what my anger did to me.

“I became the monster I promised myself not to be,” sambit ko sa sarili ko habang ma riin pa rin ang titig ko sa aking sarili. Ilang sandali lang ako sa ganoong posisyon hanggang sa napag desisyunan kong bisitahin ang psychiatrist ko.

}


“Haze,” seryosong sambit niya nang ma kita niya ako.

“Doc,” sagot ko sa kanya at tuluyang pumasok sa loob.

“Anong masamang hangin ang nag dala sa’yo rito at napadpad ka rito?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling naman ako dahil sa sinabi niyta.

“Why? bawal ba?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.

“What happened to ‘I don’t need your help Samantha?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Inirapan ko naman siya at ma ayos akong umupo sa sofa niya.

“Genevieve left me,” sagot ko sa kanya. Tumaas naman ang kilay niya sa sinabi ko.

“Took her long enough to do that,” sagot niya sa akin kaya napa tingin ako sa kanya.

“What?” naka ngiwing tanong ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko.

“What? i’ve been praying for this day to happen,” sagot niya sa akin at kumuha ng magazine, palagi nalang kaming ganiuto kapag consultation ko sa kanya. Professionalism won’t even budge on her attitude basta ako ang ka usap niya.

“Why?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya.

“No woman with sane mind would stay with a man like you, Haze,” walang pakielam niyang sambit sa akin. Sinamaan ko naman siya nang tingin.

“What are you saying?” galit na tanong ko sa kanya. Tumaas naman ang kilay niya sa sinabi ko at ngumisi.

“What? you cannot accept it?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Sinamaan ko naman siya nang tingin.

“She loves me, that’s why she stayed at me,” sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko at bahagyang umiling.

“Don’t make me laugh Haze, you cannot even recognize love that’s why you were so possessive of her right?” sagot niya sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi niya sa akin at hindi ko na siya pinansin pa.

“So you are bullying me now,” sambit ko sa kanya. Tumawa naman siya sa sinabi ko at bahagyang umiling/

“So why are you really here right now?” naka tiis ang kilay na tanong niya sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi niya.

“Ano ka ba rito?” tanong ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko.

“I am a psychiatrist here,” sagot niya sa akin. Tumaas naman ang kilay ko sa sinabi niya.

“Exactly, you are a psychiatrist here,” sagot niya sa akin. Napa buntong hininga nalang siya sa sinabi ko sa kanya.

“Come to me, mag sstart na ako sa rounds ko,” sagot niya sa akin. Napa taas naman ang kilay ko sa sinabi niya.

“Mag hihintay nalang ako rito,” sagot niya sa akin pero umiling naman ako sa kanya.

“Tara na,” sambit niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at wala nang na gawa pa.

Sumama ako sa kanya sa pag r rounds.

“Ganyan ang mangyayari sa’yo kung hindi mo tutulungan ang sarili mo, alam mo ba kung bakit guston kong iwan ka ni Genevieve? dahil alam kong hindi ka niya kayang tulungan, sarili mo lang ang makaka tulong sa’yo, Haze, wala nang iba,” sagot niya sa akin. Napa isip naman ako sa sinabi niya sa akin. Maybe she is right, sarili ko nga lang siguro talaga ang makaka tulong sa akin.

“These people are the one’s who didn’t helped themselves, kaya sila nandito ngayon. Na kikita mo naman sila hindi ba? they are not struggling mentally but also physically, araw araw silang nag sisisigaw sigaw diyan, gusto nilang maka laya pero pwede ba namin silang palabasin nang ganon ganon nalang? no of course,” naka ngising sagot ni Samantha sa akin.

Tinignan ko naman ang mga pasyente nilang nandito, ang iba ay sobrang aggressiv3.

“Look at this girl,” sambit ni Samantha sa akin. Lumapit ako sa kanya at tahimik kong pinag masdan ang babaeng tahimik na naka upo sa may kama niya.

“Pixie?” naka ngiting tawag sa kanya ni Samanta. Dahan dahan namng lumingin si Pixie sa amin at ngumiti.

“Ate Sam?” naka ngiting tawag niya kay Samantha. Ngumiti naman si Samantha sa kanya.

“How are you?” naka ngiting tanong ni Samantha sa kanya.

“I am fine, pwede na akong lumabas, naging mabait na ako ate Sam,” naka ngiting sagot ni Pixie sa kanya. Ngumiti naman nang ma tamis si Samantha kay Pixie.

“Hindi pa pwede Pixie,” naka ngiting sagot ni Samantha sa kanya. Kita ko naman ang pag babago ni Pixie.

“Pero sinabi mo sa akin na pwede na akong umalis dito kapag nmaging ma ayos na ako! niloko mo ako samantha!” galit na sigaw ni Pixie. I saw myself on Pixie’s condition.

“See? you are not fine, you tend to lost your control, and if it’s not on these bars that making us apart baka na patay mo na ako pixie,” seryosong sambit ni Samantha. Doon naman kumalma si Pixie at tumalikod sa amin agad.

“I am sorry ate Sam,” sagot ni Pixie bago kami tuluyang umalis.

“She has the same case as yours, ang problema lang ay napa bayaan ang sa kanya. Be thankful to Genevieve for making you feel loved all these times, kung hindi ay baka isa ka na rin sa bini bisita ko tuwing rounds ko rito sa hospital,” sagot ni Samantha sa akin.

Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at bahagyang yumuko.

“Ikaw ang may kasalanan kung bakit ka iniwan diba?” walang prenong tanong niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya kaya napa buntongh hininga siya sa sinabi ko.

“Halata naman, napa balik ka bigla rito eh,.” sagot niya sa akin. Inirapan ko naman siya at sumunod na ako sa kanya pa balik ng office niya.

“So, what’s your plan?2 naka taas ang kilay na tanong niya sa akin.

“I don’t know Sam, one thing’s for sure I don’t wanna end up like Pixie,” sagot ko sa kanya. Tumango naman si Samantha sa akin at bahagyang ngumisi.

“Ayokong i suggest sa’yo na magpa rehab ka rito dahil hindi pa naman ganoon ka lala ang sitwasyon mo, if you don’t wanna end up like her start forgiving yourself, start helping yourself nang walang tulong ni Ginevieve, help yourself nang ikaw lang,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya at bahagyang bumuntong hininga.

“How?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin.

“I don’t know, you tell me,” sagot ko sa kanya.

“Take a vacation, slowly redeem yourself, make yourself realize all your mistakes and forgive yourself, and that’s where you will heal yourself,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya. Akala ko ay pipilitin niya akong magpa rehab, ayoko pang mas lalong ma baliw.